Μαντάτα

Πριν ακόμη κλείσει την τηλεόραση και πάει για ύπνο ο πρόεδρος Τραμπ, του είχε προλάβει τα μαντάτα η Θεοδώρα Τζάκρη.

«Τον ήπιαμε δεν θα πει τίποτα. Τον ρουφήξαμε!» (30/10).

Δεν ξέρω την άποψη του Τραμπ για τη Θεοδώρα. Αλλά ο πολυνίκης και ειρηνοποιός πρόεδρος, ο πανίσχυρος και παντογνώστης ηγέτης, ο αγαπημένος κάθε Αμερικανού και κάθε Αμερικανίδας με αξιόλογα οπίσθια, κατάφερε να τον μαυρίσουν οι συμπολίτες του όπου τον πέτυχαν.

Δεν ξέρω αν φταίνε η ακρίβεια, οι τιμές των καυσίμων, οι πόλεμοι ή οι ανοίκειες συμπεριφορές του, αλλά η αλήθεια είναι ότι πέτυχε σε δύο χρόνια να ενοχλήσει όλη την αμερικανική κοινωνία.

Κάτι τέτοια οι κοινωνίες δεν τα συγχωρούν. Εβγαλαν ακόμη και μουσουλμάνους γερουσιαστές για να εκφράσουν την αποδοκιμασία τους.

Και τώρα, όπως συμβούλευαν ειρωνικά οι νικητές Δημοκρατικοί τους ηττημένους Ρεπουμπλικανούς της Γερουσίας, «πάρτε δικηγόρους!».

Η συμβουλή δεν είναι για πέταμα. Διότι έχουμε δύο δεδομένα.

Πρώτον, ότι ο πρόεδρος των ΗΠΑ έχει ακόμη αρκετή εξουσία στα χέρια του για να επιβάλει την πολιτική του. Δεν τον έβγαλαν στον δρόμο, ούτε του αφαίρεσαν τη διακυβέρνηση της χώρας.

Δεύτερον, δεν έχει πια όλη την εξουσία. Και κυρίως βρίσκει απέναντί του αντίβαρο ένα Κογκρέσο, το οποίο πλέον θα βρίσκεται υπό τον έλεγχο των αντιπάλων του.

Αυτά είναι τα προφανή κι αντικειμενικά δεδομένα. Δεν νομίζω ότι μπορούν να αμφισβητηθούν.

Αλλά υπάρχει κι ένα τρίτο: του έφυγε ο τσαμπουκάς. Και προσπαθεί τώρα να βρει παρηγοριά σε καυχησιές του τύπου «αν ήμουν εγώ υποψήφιος».

Είναι πλέον ένας ηλικιωμένος άνθρωπος, περιορισμένων δυνατοτήτων, χωρίς πλειοψηφία και με τα τελευταία δύο χρόνια θητείας μπροστά του.

Ενας κανονικός άνθρωπος ίσως θα προσπαθούσε να προσαρμοστεί στη νέα κατάσταση.

Ηδη ακούω πολλές μετριοπαθείς φωνές από το στρατόπεδο των νικητών (με πρώτη την Κάμαλα Χάρις) που συστήνουν αυτοσυγκράτηση και ίσως μια προσπάθεια συνεννόησης με τον Λευκό Οίκο. Καταφανώς θέλουν να αποφύγουν ένα «κυνήγι μαγισσών».

Από την άλλη, όμως, δεν είμαι καθόλου βέβαιος ότι έχουμε να κάνουμε με έναν κανονικό άνθρωπο. Η αυταρέσκειά του περιορίζει μια πρόσληψη της πραγματικότητας που, ούτως ή άλλως, δεν του τρέχει κι από τα μπατζάκια.

Κι είμαι ακόμη λιγότερο βέβαιος ότι οι πολιτικές και οικογενειακές υποθέσεις του στερούνται δικαστικού ενδιαφέροντος.

Το σίγουρο είναι, πάντως, ότι ο Τραμπ πόλωσε. Κι αν πολώσεις και κερδίσεις, έχει καλώς. Δεν θα σου πει κανείς τίποτα.

Αν όμως πολώσεις και χάσεις, πάρε και κανέναν δικηγόρο.

Ποτέ δεν ξέρεις. Μπορεί να αποδειχτεί χρήσιμος.

Keywords