Μαχητής μέχρι το τέλος

Δυστυχώς η μάχη ήταν άνιση από την πρώτη στιγμή για τον μικρό Δημήτρη-Όθωνα, που πάλευε με το νευροβλάστωμα, την τρίτη πιο συχνή κακοήθη καρκινική νόσο στην παιδική ηλικία.

Σε αυτόν τον άνισο αγώνα του, πέραν των δικών του ανθρώπων, ο μικρός είχε σύμμαχο και τον Τάσο Χατζηγιοβάνη που από την πρώτη στιγμή τον στήριξε προσφέροντας το ποσό των 12.500 ευρώ που χρειαζόταν για τη θεραπεία του.

Δυστυχώς δεν τα κατάφερε, αλλά μέσα από τον αγώνα του μπόρεσε και αυτός να στείλει ένα μήνυμα αισιοδοξίας, στο να μην το βάζουμε κάτω ακόμα και στις πιο δύσκολες στιγμές της ζωής, ακόμα και όταν όλα φαίνονται μη αναστρέψιμα.

«Καλό Ταξίδι μικρέ Δημήτρη. Ηθελα τόσο πολύ να προλάβω να σε γνωρίσω… Να σε δω από κοντά, να σου μιλήσω και να σου πω πόσο πολύ ήθελα να τα καταφέρεις. Δυστυχώς, δεν πρόλαβα… Μπορεί να μη σε γνώρισα ποτέ από κοντά, αλλά θα σε θυμάμαι για πάντα. Να είσαι στο φως, μικρέ μου. Κουράγιο στη μαμά και στην οικογένειά σου» έγραψε σε μια γεμάτη συναισθηματική φόρτιση ανάρτηση ο διεθνής μέσος της Ομόνοιας, που δεν πρόλαβε δυστυχώς να γνωρίσει τον μικρό ο οποίος περνούσε τον δικό του γολγοθά.

Όμως και αυτός έστειλε το καλύτερο μήνυμα προς όλους, όχι μόνο με την προσφορά του, αλλά κυρίως με το ενδιαφέρον που έδειξε αμέσως για αυτή την περίπτωση του άτυχου πιτσιρικά.

Ο αθλητισμός έχει τρομερή δύναμη και δημιουργεί και εξαιρετικά πρότυπα, οδηγώντας εκατομμύρια παιδιά ανά τον κόσμο στα γήπεδα, την ίδια ώρα που αποφεύγουν έτσι πολλές άλλες κακές επιρροές και παρέες. Όμως οι ίδιοι οι πρωταγωνιστές, φτασμένοι παίκτες του ποδοσφαίρου, του μπάσκετ και όλων των αθλημάτων, εκτός από το να εμπνεύσουν πολλά παιδιά, έχουν τη δυνατότητα να προσφέρουν και να είναι δίπλα σε αυτούς που τους έχουν ανάγκη, ιδιαίτερα όταν αυτοί είναι μικρά παιδιά.

Διότι ένα νεαρό παιδί, που έχει πολλές φορές ινδάλματα μέσω του αθλητισμού, εάν δει κάποιο από αυτά να είναι δίπλα του και να το στηρίζει υλικά και ψυχικά, πολλές φορές η αυτοπεποίθησή του γιγαντώνεται και μπορεί να αλλάξει όλη του η ψυχολογία.

Δυστυχώς υπάρχουν πολλές περιπτώσεις όπως αυτές του Δημήτρη-Οθωνα που δεν έχουν ρεαλιστικές ελπίδες να φτάσουν νικητές ως το τέλος της μάχης, όμως έστω όταν νιώθουν ότι δίπλα τους βρίσκονται κάποια από τα ινδάλματά τους, μπορούν να νιώσουν μια – έστω πρόσκαιρη – ευφορία, αλλά το κυριότερο να νιώθουν ότι δεν είναι μόνοι με την οικογένειά τους σε αυτόν τον άνισο αγώνα.

Keywords