Καρυστιανού

Η Μαρία Καρυστιανού ρωτήθηκε για το ιδεολογικό στίγμα του, υπό δημιουργία, κόμματός της. «Να είμαστε όλοι καλά». Η απάντηση προκάλεσε ειρωνικά σχόλια. Κενή περιεχομένου, εντελώς απολίτικη και δεν σημαίνει απολύτως τίποτα. Για αυτό και είναι εξαιρετική. Καλύπτει όλο το ιδεολογικό φάσμα, δεν έχει γωνίες και είναι κατανοητή ακόμα και από εκείνους που γράφουν ανορθόγραφα σχόλια με κεφαλαία γράμματα. Εντελώς μεταξύ μας, τη βρίσκω πολύ πιο ειλικρινή από μία αναφορά σε κοινωνικό συμβόλαιο με δίκαιη ανάπτυξη και ευημερία. Και αυτές οι έννοιες, έτσι όπως χρησιμοποιούνται, δεν έχουν μεγαλύτερο βάρος από μία σαπουνόφουσκα. Η Καρυστιανού «πουλάει» στο ακροατήριό της αυτό που της καταλογίζουν: δεν έχει καμία σχέση με την πολιτική, τουλάχιστον έτσι όπως την αντιλαμβανόμαστε μέχρι σήμερα. Αλλωστε οι πολίτες που την ακολουθούν δηλώνουν την απέχθειά τους για τους πολιτικούς και την αποστροφή τους για το «σύστημα».

Αν η Καρυστιανού μιλήσει με πολιτικούς όρους, θα τους απογοητεύσει. Και τι θα πει για τα επιμέρους ζητήματα πέρα από τη Δικαιοσύνη και την ποινική μεταχείριση των πολιτικών; Εύκολο. Αν ρωτηθεί για την εξωτερική πολιτική, θα μιλήσει για ειρήνη και αλληλεγγύη. Αν της βάλουν κανένα ερώτημα για τους πόρους από το Ταμείο Ανάπτυξης, θα πει ότι τα λεφτά πρέπει να πάνε στον λαό και όχι στα λαμόγια. Και αν προσθέσει από δίπλα λίγο θρησκευτικό συναίσθημα και πατριωτικούς συμβολισμούς, τότε θα κάνει αρκετούς να εγκαταλείψουν την αποχή και να κατέβουν ως την κάλπη. Και κάπως έτσι θα βρεθούμε μπροστά σε μία ιδιόμορφη συνθήκη. Η κριτική για την απουσία πολιτικού λόγου θα λειτουργεί περίπου ως διαφημιστική προώθηση της Καρυστιανού. Η δε έλλειψη προγραμματικών θέσεων θα απαντάται με σχόλια του τύπου «ναι, είδαμε και τους άλλους που έχουν προτάσεις». Διακρίνω μία δυσφορία και εκφράσεις απελπισίας σε μερικούς από σας. Τι να κάνουμε, αγαπητοί; Αυτό είναι το κόστος για την παθογένεια του πολιτικού μας συστήματος. Την πρώτη φορά ο λογαριασμός ήρθε διά της χρεοκοπίας. Τώρα τον κρατάει η Μαρία Καρυστιανού. Δεν πρόκειται για ανανέωση της πολιτικής. Πρόκειται για την αναστολή της. Παρεμπιπτόντως, ο Φαραντούρης της ταιριάζει γάντι. Και εκείνη στον Φαραντούρη.

Υποθέτω ότι πρόκειται για ελληνική ιδιαιτερότητα. Το πολιτικό προσωπικό απευθύνει μηνύματα επί τη ευκαιρία θρησκευτικών εορτών, προσαρμοσμένα πάντα στη συγκυρία των ημερών. Σας φαίνεται λογικό επειδή το συνηθίσατε. Αν το καλοσκεφτείτε, όμως, θα καταλάβετε ότι είναι αστείο. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κάλεσε τους πολίτες να αντλήσουν φως και αλήθεια από την πηγή, ώστε να τα μετασχηματίσουν σε προσωπική και συλλογική αναγέννηση. Ωραίο, αλλά δεν καταλαβαίνω τι ακριβώς σημαίνει. Ο Πρωθυπουργός ευχήθηκε η φλόγα των Θεοφανίων να φωτίζει και φέτος τον δρόμο της πατρίδας και κάθε Ελληνίδας και Ελληνα. Δηλαδή τον φώτισε και πέρυσι και δεν το πήραμε χαμπάρι; Καλή δήλωση, μπορεί να παίξει και το Πάσχα. Ο Φάμελλος θέλει μια χρονιά του φωτός και της φώτισης. Και ο Κουτσούμπας μάς λέει ότι το φως βρίσκεται στην πάλη των λαών. Και η ελπίδα για Ανάσταση, να συμπληρώσουμε. Και από του χρόνου η Μαρία η Καρυστιανού θα το κάνει ακόμα καλύτερο. Με άχραντο φως δικαιοσύνης, κάθαρσης, ένωσης.

Δήλωσε ο Μάκης Βορίδης: «Στον δυτικό κόσμο υπάρχει πλέον ένας ηγέτης που υπερασπίζεται έμπρακτα τα συμφέροντα του δυτικού ημισφαιρίου: ο Ντόναλντ Τραμπ. Για μία ακόμη φορά, περήφανοι για την κυβέρνησή μας. Καμία έκπληξη από τις αντιδράσεις των φίλων των Μαδούρων». Να θυμίσουμε στον κ. Βορίδη ότι γίνεται, είναι απολύτως εφικτό, να μην είσαι φίλος των Μαδούρων και συνάμα ο Τραμπ να σου φέρνει ναυτία. Αλλά εδώ εγείρεται και ένα ερώτημα: αν ο Τραμπ απλώσει το χέρι στη Γροιλανδία, πώς θα το σχολιάσει ο κ. Βορίδης; Θα υπερασπίζεται και τότε ο Τραμπ τα συμφέροντα της Δύσης; Υποθέτω θα απαντήσει θετικά: «Οι καιροί είναι κρίσιμοι. Ο πρόεδρος Τραμπ εργάζεται για την ασφάλεια των ΗΠΑ και κατ’ επέκταση της Δύσης». Και φοβάμαι ότι δεν θα το πει μόνο ο Βορίδης.

Η Μέτε Φρεντέρικσεν είναι η πρωθυπουργός της Δανίας. Και προειδοποίησε τον Τραμπ, λέγοντας ότι ενδεχόμενη στρατιωτική επέμβαση στη Γροιλανδία θα σημάνει και το τέλος του ΝΑΤΟ. Μια χαρά τα είπε, αλλά, για καλό και για κακό, ας προσέχει πού κοιμάται τα βράδια. Και αν αλλάζει σπίτι κάθε μέρα, ακόμα καλύτερα…