Καύσωνες

17:04 23/6/2026 - Πηγή: Τα Νεα

Προς το παρόν μάς σώζουν τα μελτέμια. Ακούμε ή διαβάζουμε για το πόσο καταστροφικός είναι ο καύσωνας – ο δεύτερος του φετινού καλοκαιριού, το οποίο επισήμως ξεκίνησε χθες – στη Γαλλία, την Ιταλία, την Ισπανία ή τη Γερμανία και αισθανόμαστε μια ανακούφιση επειδή αυτή τη φορά τη γλιτώσαμε. Ομως αν δεν μας έρθει αυτός ο καύσωνας, θα μας έρθει ο επόμενος, και θα είναι οδυνηρός, ακόμη πιο οδυνηρός από τους προηγούμενους, και θα πεθάνουν άνθρωποι, οι περισσότεροι ηλικιωμένοι ή ευάλωτοι, κι επειδή οι προβολείς δεν θα είναι στραμμένοι πάνω τους η ζωή θα συνεχίζεται κανονικά. Ποιος θυμάται τους 2.800 ανθρώπους που υπολογίζεται ότι πέθαναν από τη ζέστη το 2022 στην Ελλάδα, με αποτέλεσμα η χώρα μας να έρχεται στη δεύτερη θέση σε όλη την Ευρώπη, μετά την Ιταλία, από την άποψη της θνησιμότητας ανά κάτοικο;

Οι μετεωρολόγοι φυσικά θα μας προειδοποιήσουν εγκαίρως. Η κυβέρνηση θα συστήσει περιορισμό των μετακινήσεων, οι δήμοι θα ανοίξουν τους κλιματιζόμενους χώρους τους σε όποιον έχει ανάγκη, διάφορες πολιτιστικές εκδηλώσεις θα ακυρωθούν. Είμαστε αναμφίβολα καλύτερα προετοιμασμένοι από το παρελθόν σε ό,τι αφορά τη διαχείριση τέτοιων ακραίων καταστάσεων. Μήπως όμως η έμφαση στη διαχείριση απομακρύνει την προσοχή από την ανάγκη της πρόληψης;

«Πρέπει να πολιτικοποιήσουμε τον καύσωνα» τιτλοφορούσε το χθεσινό της φύλλο η γαλλική Libération, φιλοξενώντας μια συνέντευξη με τον Κριστόφ Κασού, κλιματολόγο, διευθυντή ερευνών στο CNRS και έναν εκ των συντακτών της τελευταίας έκθεσης της Διακυβερνητικής Επιτροπής για την Κλιματική Αλλαγή (IPCC). Το πρόβλημα με τους καύσωνες, υπενθυμίζει, δεν είναι μόνο οι υψηλές θερμοκρασίες, είναι και η όλο και μεγαλύτερη διάρκειά τους, όπως και η αύξηση της ελάχιστης θερμοκρασίας στη διάρκεια του 24ώρου. Απέναντι σε αυτά τα ακραία φαινόμενα, που επηρεάζουν τόσο τις ανθρώπινες κοινωνίες όσο και τα οικοσυστήματα, οι πολιτικοί δεν είναι απλώς απόντες, αλλά πολλές φορές διατυπώνουν κι έναν αντιδραστικό λόγο. Οταν, για παράδειγμα, η υπουργός Κλιματικής Μετάβασης Μονίκ Μπαρμπί ισχυρίζεται ότι δόθηκε μεγάλη σημασία στην απανθρακοποίηση, με αποτέλεσμα η προσαρμοστικότητα να περάσει σε δεύτερη μοίρα, αγνοεί ότι η Γαλλία, όπως και οποιαδήποτε άλλη χώρα, είναι απλώς αδύνατο να «προσαρμοστεί» σε μια αύξηση της μέσης θερμοκρασίας κατά 4 βαθμούς μέχρι το 2100.

Το να πολιτικοποιήσουμε τον καύσωνα δεν σημαίνει πως πρέπει να αναζητήσουμε κάποιο σκάνδαλο από πίσω του, γράφει στο κύριο άρθρο της η εφημερίδα. Σημαίνει πως όταν μας τείνουν μια βεντάλια, πρέπει να απαιτήσουμε έναν οδικό χάρτη. Κι αυτός ο οδικός χάρτης δεν μπορεί να είναι μια εκστρατεία για το φύτεμα μερικών δέντρων ώστε να δροσιστούν οι πόλεις μας, γιατί τα δέντρα πεθαίνουν ήδη από τη ζέστη, η κλιματική αλλαγή τρέχει πιο γρήγορα από εμάς.

Κι εμείς εξακολουθούμε ανοήτως να θεωρούμε ότι κάποια στιγμή θα κουραστεί και θα σταματήσει.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο >>

Keywords