Η συμφωνία

Εχουμε συμφωνία. Δεν ξέρουμε τι πρόκειται να ακολουθήσει. Ομως δεν πρόκειται να ξεχάσουμε όσα συνέβησαν. Και μέσα από τα συντρίμμια της Γάζας αναδύεται ένα απλοϊκό, αλλά καίριο ερώτημα: γιατί έγιναν όλα αυτά; Μην απαντήσετε δείχνοντας τη συνολική και διαχρονική εικόνα του Μεσανατολικού.

Είναι σωστή απάντηση, αλλά πολύ γενική. Επιστρέψτε στην 7η Οκτωβρίου, λίγο πριν εκδηλωθεί η επίθεση της Χαμάς. Τι είχαν στο μυαλό τους οι άνθρωποι που τη σχεδίασαν; Σίγουρα όχι μία κίνηση απελπισίας ή ένα ξέσπασμα οργής. Κάτι ήθελαν να πετύχουν. Κάτι για το οποίο άξιζε να σφαγιαστούν 70.000 συμπατριώτες τους. Δεν νομίζω να υπάρχει κάποιος ανάμεσά μας που πιστεύει ότι η Χαμάς δεν ήξερε τι επρόκειτο να ακολουθήσει. Και όμως το έκαναν. Μία προφανής απάντηση παραπέμπει στη ματαίωση των συμφωνιών ανάμεσα σε Ισραήλ και Σαουδική Αραβία. Η προσέγγιση Ισραήλ και Αράβων θα ήταν καταστροφική για τη Χαμάς και τους διεθνείς υποστηρικτές της. Δεκτό. Ενδεχομένως πίστεψαν ότι έτσι θα ανακινήσουν το Παλαιστινιακό, θα διεγείρουν κύμα αντισημιτισμού και κυλήσει η βαριά μυλόπετρα που δεν επιτρέπει συζητήσεις για την ίδρυση κράτους. Το πέτυχαν. Οι άνθρωποι στη Δύση βγήκαν στους δρόμους κατά του Ισραήλ, ενώ ετέθη εκ νέου και με πιεστικό τρόπο, το αίτημα για αναγνώριση παλαιστινιακού κράτους.

Ομως αυτό, διαβάζεται και αλλιώς. Ολη αυτή η περιπέτεια ισοπέδωσε τη Γάζα, αφάνισε δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους, η Χαμάς χάνει τον έλεγχο της Λωρίδας και το Ισραήλ, μαζί με τις ΗΠΑ, δεν δέχεται κουβέντα περί παλαιστινιακού κράτους. Επίσης το Ιράν ξεδοντιάστηκε, η Χεζμπολάχ έμεινε με τους βομβητές στο χέρι, κορυφαία στελέχη της Χαμάς συνάντησαν τον Προφήτη, οι Χούθι μαζεύτηκαν στη γωνιά τους. Και στο τέλος η Χαμάς είδε τους φίλους της, όπως η Τουρκία, να την τραβάνε στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης. Και τι έμεινε από όλα αυτά; Μία αμήχανη και εύθραυστη εκεχειρία. Το υπαρξιακό μίσος ανάμεσα στις δύο πλευρές θα γίνει ακόμα πιο βαθύ. Οι επόμενες γενιές θα έχουν μεγαλύτερο βάρος στις πλάτες τους. Και δεν πρόκειται ποτέ να σκεφτούν πώς θα μπορούσαν να συμβιώσουν, έστω σε μία συμβατική ειρήνη. Εμαθαν εδώ και δεκαετίες ότι αυτό δεν πρόκειται να συμβεί ποτέ.

Θεωρητικά οι πιθανότητες για να πάρει ο Τραμπ το Νομπέλ Ειρήνης είναι ανύπαρκτες. Οχι επειδή δεν έκανε δουλίτσα για τη Γάζα, αλλά επειδή το βραβείο απονέμεται για πρωτοβουλίες που ανελήφθησαν την προηγούμενη χρονιά, δηλαδή το 2024. Από την άλλη, όμως, θα ήταν υπέροχο αν του δώσουν σήμερα το βραβείο.

Ενας ευτυχισμένος, με αίσθηση δικαίωσης, Τραμπ θα είναι θέαμα άξιο να το απολαύσεις. Αλλά πολύ περισσότερο θα αξίζει η ομιλία του κατά την παραλαβή του βραβείου και, φυσικά, της επιταγής που το συνοδεύει. Θα μιλήσει για τις ειρηνευτικές του πρωτοβουλίες και μετά θα εξηγήσει λεπτομερώς πώς θα ρίξει φωτιά από τον ουρανό σε όποιον αμφισβητεί τις προσπάθειές του για παγκόσμια ειρήνη. Ναι, πρέπει να το πάρει.

O John Martinis. Αμερικανός νομπελίστας. Αυτό ισχύει για τον υπόλοιπο κόσμο. Για μας εδώ είναι ο Γιάννης ο Μαρτίνης. Ελληνοαμερικανός επιστήμονας. Πώς προέκυψε αυτό; Δεν ξέρω. Ρωτήστε τους καλούς συναδέλφους που ανακάλυψαν το νέο καμάρι της πατρίδας. Μόνο που ο άνθρωπος ατύχησε και δεν έχει σχέση με την πιο όμορφη πατρίδα του κόσμου. Οπως λέει σε μία συνέντευξή του, ο πατέρας του έφυγε από την Κροατία για να μεταναστεύσει στις ΗΠΑ. Και το όνομα Martinis είναι σύνηθες στις ακτές της Δαλματίας. Είτε ως έχει, είτε ως Martinic. Ομως πρόκειται για λεπτομέρεια που δεν μπορεί να χαλάσει μία τόσο ωραία ιστορία. Νομίζετε ότι δεν μπορεί ένας δαιμόνιος ρεπόρτερ να αναδείξει τις ελληνικές ρίζες του διαπρεπούς επιστήμονα; Εύκολο. Πας σε ένα χωριό, βάζεις μπροστά στην κάμερα έναν παππού και σου λέει για τους Μαρτίνηδες που ήταν μία άξια οικογένεια και έφυγαν κυνηγημένοι από τους Τούρκους στην Επανάσταση. Σίγουρα θα υπάρχει και κάποιος οπλαρχηγός Μαρτίνης.

Συγγνώμη, αλλά θα το θέσω ωμά. Ο Λεμπρόν Τζέιμς ξεφτιλίστηκε. Προανήγγειλε μία σημαντική ανακοίνωση. Ο πλανήτης σκέφτηκε ότι θα ανακοινώσει τη συνταξιοδότησή του. Και με ένα βίντεο που ξεχειλίζει γελοιότητα διαφήμισε ένα κονιάκ. Ζάπλουτος αθλητής που διαφημίζει κονιάκ. Ας τολμήσει τώρα να πει κάτι για τον Τραμπ…