Η κόλαση είναι οι (Γ)άλλοι

Ο καύσωνας που πλήττει την κεντρική και βόρεια Ευρώπη μάς προσφέρει μια από εκείνες τις σπάνιες ευκαιρίες, που μπορούμε να κοιτάξουμε αφ’ υψηλού τους πιο προηγμένους από μας στην κλίμακα της ευρωπαϊκής προόδου. Δείτε τη Γαλλία, την οποία πάντα είχαμε στη συνείδησή μας ως κάτι ανώτερο, ως ένα πρότυπο ανάπτυξης, οργάνωσης και προόδου, προς το οποίο προσπαθούμε να τείνουμε. Αναλογιστείτε μόνο πόσες γενιές ελλήνων διανοουμένων και επιστημόνων σπούδασαν στη Γαλλία και πόσο συνέβαλαν όλοι αυτοί στη διαμόρφωση του σύγχρονου ελληνικού κράτους – ο ποιητής Προκόπιος Παυλόπουλος, ο βάρδος της Ακαδημίας Αθηνών, είναι ένα λαμπρό παράδειγμα, αλλά ας μην ξεφεύγω από το θέμα μου.

Είναι τρελό, την ώρα που ο κόσμος πεθαίνει από τη ζέστη, οι Γάλλοι να τσακώνονται για τα κλιματιστικά και την κουλτούρα που μεταφέρουν μαζί τους. Εχουν πολιτικοποιήσει το θέμα, κατά τρόπο ώστε η Αριστερά με τις οικολογικές παραφυάδες της να είναι κατά, ενώ η Δεξιά σε γενικές γραμμές είναι υπέρ του κλιματισμού, ιδίως σε δημόσια κτίρια που στεγάζουν ευπαθή άτομα, όπως νοσοκομεία ή σχολεία. Ο καύσωνας, δηλαδή, γίνεται αφορμή σύγκρουσης της μοραλιστικής προσέγγισης στη διακυβέρνηση με την πραγματιστική. Και τούτο, ενώ μόλις χθες η Δημόσια Υπηρεσία Υγείας της Γαλλίας, η κατ’ εξοχήν αρμόδια, ανακοίνωσε ότι 1.000 θάνατοι επιπλέον των αναμενομένων σημειώθηκαν κατά τη διάρκεια του καύσωνα, με το 85% αυτών να είναι άτομα άνω των 65 ετών.

Στον καύσωνα του 1987, εμείς στην ωραιότερη χώρα του κόσμου, χάσαμε περί τους 3.000 ανθρώπους. Και τι κάναμε; Τρέξαμε να βάλουμε κλιματιστικά κι από τότε δεν κοιτάξαμε ποτέ ξανά πίσω. Μόνο μπροστά, δηλαδή στην εκάστοτε νεότερη τεχνολογία του κλιματισμού: πιο οικονομικό, πιο οικολογικό, πιο αθόρυβο κ.λπ. Ο καύσωνας στη Γαλλία υποχωρεί και, αν δεν τους επισκεφθεί ξανά φέτος με την ίδια αγριότητα, θα υποχωρήσει και η διαμάχη για τα κλιματιστικά. Μέχρι του χρόνου, που θα ξεκινήσει και πάλι. Αλλωστε, στη Γαλλία δεν έχουν περάσει ακόμη το όριο των νεκρών που θα δικαιολογούσε ανησυχίες. Για εμάς, 1.300 στα 10 εκατομμύρια πληθυσμού ήταν μέγεθος υπολογίσιμο. Για τους Γάλλους, 1.000 νεκροί στα 68 εκατομμύρια των ζωντανών φαίνεται ότι δεν αρκούν για να χτυπήσει ο συναγερμός. Εχουν ακόμη χρόνο για να εξαντλήσουν το θέμα. Στο μεταξύ, αν εγώ ήμουν «εμπορευάμενος», θα έψαχνα τον τρόπο για να μπω στην αγορά των κλιματιστικών της Γαλλίας…

Μου το ζητήσατε πολλοί φίλοι, δεν μπορούσα λοιπόν παρά να ανταποκριθώ. Ο τίτλος του ποιήματος είναι «Παλαιστίνη» και περιλαμβάνεται στη συλλογή «Σταλακτίτες από τέσσερις στροφές» του Προκοπίου Παυλόπουλου:

«Κοίταξε με το νου / στα βάθη του ορίζοντα, / λίγο ακόμη και θα δεις / φωτιές, καπνούς και στάχτη. / Ακου με την καρδιά / όσο γίνεται μακριά, / λίγο ακόμη και θ’ ακούσεις / θρήνους, κραυγές και ικεσίες. / Μονάχα μην κοιτάξεις / μήτε ν’ ακούσεις / το διπλανό σου / καθώς μετράει το κέρδος της ημέρας / στον ανοιχτό του μπεζαχτά / γιατί μπορεί να νιώσεις / –ίσως και νά ‘χεις δίκιο– / πως αναστήθηκε ο Ιούδας / και εισπράττει τα τριάντα αργύρια / της προδοσίας. / Θυμήσου, / σε τέτοιους χαλεπούς καιρούς / το μίσος φαρμακώνει την ψυχή / την ώρα που της πρέπει να σαλπίζει».

Στον κόσμο του ποιήματος αυτού, έχουμε από τη μία πλευρά το νου και την καρδιά, που βρίσκονται στην Παλαιστίνη και, από την άλλη πλευρά, το κέρδος, τον μπεζαχτά, τον Ιούδα. Απλά και τετράγωνα πράγματα, περαιτέρω εξηγήσεις περιττεύουν. Αν, πάντως, η Νεολαία ΣΥΡΙΖΑ κάνει και φέτος φεστιβάλ (κατανοώ πόσο άκαιρο είναι το ζήτημα που θέτω, αλλά εγώ πάντοτε ελπίζω…), θα πρότεινα να ζητούσαν από τον κ. Παυλόπουλο να απαγγείλει το ποίημα αυτό, στο ειδικό περίπτερο που θα έχουν στήσει για την Παλαιστίνη. Φυσικά, τον θέλω με τη μαντίλα! Δεν το συζητώ.

Ηταν επόμενο η αποχώρηση του πτέραρχου ε.α. Αθανάσιου Παπανικολάου να προκαλέσει κρίση στο 5ης* γενιάς κίνημα της Μαρίας Καρυστιανού. Ο κ. Παπανικολάου ήταν υπασπιστής του Ακη Τσοχατζόπουλου, εν συνεχεία αποστρατεύθηκε, τον επανέφερε ο Ευάγγελος Βενιζέλος ως διευθυντή του γραφείου υπουργού, μετά διορίστηκε ακόλουθος στην Ουάσιγκτον και τελείωσε ευδοκίμως τη σταδιοδρομία του ως διοικητής της Σχολής Ικάρων. Προσωπικότητα κύρους, όχι αστεία!

* Σημείωση: 5ης γενιάς, επειδή είναι με τεχνολογία stealth, δεν αντιλαμβάνεται κανείς την ύπαρξή του.