Η χειραφέτηση της ψωνάρας

Σαφέστερος δεν θα μπορούσε να ήταν! Τους το έλεγε ξανά και ξανά, με κάθε ευκαιρία, μέχρι και την προηγουμένη της ψηφοφορίας: «Πείτε ότι είμαι εγώ στο ψηφοδέλτιο». Εκείνοι τον άκουσαν και συμμορφώθηκαν, είπαν ότι ήταν το όνομά του στο ψηφοδέλτιο και τον μαύρισαν. Οι δημοσκοπήσεις το είχαν προβλέψει και επιβεβαιώθηκαν, παρότι όλοι τις διάβαζαν με επιφύλαξη και φυσούσαν το γιαούρτι. Ενδείξεις βλέπαμε και στις τελευταίες δημόσιες ομιλίες του, στις οποίες οι κεκράκτες είχαν πυκνώσει. Ακόμη κι ο ίδιος ο Τραμπ δεν κρατήθηκε και γέλασε, όταν σε μια ομιλία κάποιος από το κοινό του κάλεσε με φωνή, στεντόρεια, τον πρόεδρο να βάλει την αίθουσα χορού στον πισινό του.

Και είχαν έναν σωρό λόγους οι ψηφοφόροι του, για να τον μαυρίσουν: το κόστος των καυσίμων, που ανεβάζει τις τιμές όλων των προϊόντων, ο πόλεμος στο Ιράν, η πρωτοφανής και ξεδιάντροπη διαφθορά του ίδιου και του κύκλου του, η ανικανότητα της κυβέρνησής του (π.χ., ο ηλίθιος τον οποίο διόρισε υπουργό Υγείας κατάφερε να φέρει πίσω την ιλαρά), η αλόγιστη βία του ICE, η αλαζονεία του ίδιου, που καμαρώνει για ανύπαρκτες επιτυχίες, ενώ χλευάζει όσους δοκιμάζονται από τις δύσκολες οικονομικές συνθήκες, που προκάλεσαν οι πολιτικές του, η χωρίς επιφυλάξεις και προσχήματα υποστήριξη της Ρωσίας στο Ουκρανικό και, βεβαίως, τα μνημειακού χαρακτήρα έργα στην πρωτεύουσα, που έχουν κάνει τον Λευκό Οίκο να δίνει την εντύπωση ότι «ο Σαντάμ Χουσεΐν άνοιξε Cheesecake Factory», όπως είπε ο Ομπάμα. (Πρόκειται για αλυσίδα εστιατορίων με προσιτές τιμές, δήθεν ψαγμένα πιάτα και εξόχως κακόγουστα καταστήματα, που πληγώνουν το βλέμμα με την πολυχρωμία και το αλλοπρόσαλλο ύφος στη διακόσμηση…).

Τώρα έχει μεγάλο ενδιαφέρον να δούμε πώς θα αντιδράσει ο Τραμπ, δηλαδή ποιους θα καθαρίσει από το περιβάλλον του. Εξάλλου, ο ίδιος παρενέβη τηλεφωνικά σε πρωινάδικο του Fox (σκεφτείτε το για μια στιγμή: πρόεδρος των ΗΠΑ παρεμβαίνει σε πρωινάδικο…), για να πει ότι ο ίδιος δεν φταίει, γιατί αυτός όπου πήγε και μίλησε είχε τεράστια απήχηση, φταίνε οι Ρεπουμπλικανοί – δηλαδή το κόμμα. Θυμίζω ότι με απολύσεις αντέδρασε και στην πρώτη προεδρική θητεία του, μετά τις ενδιάμεσες εκλογές, όταν και πάλι δεν σημείωσε καλές επιδόσεις, αν και όχι τόσο εντυπωσιακού μεγέθους. Τώρα που υπέστη πανωλεθρία, θα ακολουθήσει σφαγή, θέλω να ελπίζω. (Δεν είμαι αιμοχαρής, το λέω ως φανατικός του αθλήματος…).

Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι οι εκκαθαρίσεις θα είναι προς το καλύτερο· το πιθανότερο, μάλιστα, είναι να διώξει τη Σούζι Γουάιλς από τη θέση του προσωπάρχη του Λευκού Οίκου και να την αντικαταστήσει με τον Στίβεν Μίλερ, που δεν είναι απλώς ακροδεξιός, αλλά αν υπάρχει μετενσάρκωση, αυτός είναι η μετενσάρκωση του Ράινχαρντ Χάιντριχ. Επίσης, αν ευσταθούν οι πληροφορίες που τον θέλουν να ξεκινά νέο γύρο βομβαρδισμών στο Ιράν (ακούγεται ακόμη και η φήμη περί τακτικών πυρηνικών…), τότε μάλλον τη γλιτώνει ο ανεκδιήγητος Πιτ Χέγκσεθ. Πάντως, με όση πείρα έχω αποκτήσει 12 χρόνια που τον παρακολουθώ στενά, πιθανότερο θεωρώ να μουλαρώσει από τη συντριβή, παρά να λυγίσει. Θα γελάσουμε, δηλαδή, και ελπίζω να μη κινδυνεύσουμε πάρα πολύ.

Θα γελάσουμε, όμως, και για έναν επιπλέον λόγο. Η έκταση της ήττας, σε συνδυασμό με την προϊούσα φυσική παρακμή του ογδοντάχρονου Ντόναλντ Τραμπ, σημαίνει ότι η προεκλογική εκστρατεία για τις προεδρικές του 2028 ξεκίνησε ήδη. Οι ενδιάμεσες εκλογές άνοιξαν τον δρόμο για τη μετά τον Τραμπ εποχή και, μάλιστα, τόσο για τους Ρεπουμπλικανούς όσο και για τους Δημοκρατικούς. Ο Τραμπ αφήνει πίσω του πολύ μεγάλη κληρονομιά και τόσο τοξική «που κανείς δεν είχε ξαναδεί ποτέ» (εδώ σίγουρα ισχύει η αγαπημένη έκφραση του προέδρου). Μέρος της κληρονομιάς αυτής είναι και το γεγονός ότι ένας τέτοιος απερίγραπτος άνθρωπος, τελείως ακατάλληλος και αστοιχείωτος για τη θέση του, κατάφερε να εκλεγεί δύο φορές στο αξίωμα του προέδρου των ΗΠΑ, το αξίωμα με τη μεγαλύτερη ισχύ στον πλανήτη. Επομένως, ανοίγει επίσης ο δρόμος για όλα τα φρούτα του κήπου και του δάσους. Για τον λόγο αυτόν προβλέπω γέλιο. Πέτυχε ορισμένα πράγματα ο Τραμπ, είναι αλήθεια. Ενα από αυτά, ίσως το μεγαλύτερο και πιο προσωπικό, ήταν η αποενοχοποίηση ή, αν προτιμάτε, η χειραφέτηση της ψωνάρας.