Εναγκαλισμοί

Tι από τα δύο ισχύει τελικά; Οτι «τα πήρε όλα ο Σουλτάνος» και η Ελλάδα απομονώθηκε, όπως ισχυρίζεται με διάφορες παραλλαγές η εκ δεξιών και εξ αριστερών αντιπολίτευση, ή ότι δεν έγινε και τίποτα με τα F-35 αφού εμείς θα τα πάρουμε πρώτοι, όπως αναφέρει το κυβερνητικό αφήγημα;

Δεν θα πρωτοτυπήσουμε αν ισχυριστούμε ότι η αλήθεια βρίσκεται κάπου στη μέση. Ο Ερντογάν ήταν πράγματι ο μεγάλος κερδισμένος της συνόδου του ΝΑΤΟ. Ο ένας μετά τον άλλον, όλοι οι ηγέτες της Δύσης αγνόησαν τον αυταρχισμό του και τις κατάφωρες παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ακόμη και την παραμονή της συνόδου και έσπευσαν να φωτογραφηθούν μαζί του, να εκθειάσουν τον σταθεροποιητικό ρόλο που παίζει η χώρα του και, φυσικά, να υπογράψουν μαζί του οικονομικές και στρατιωτικές συμφωνίες. Πιο προκλητικός απ’ όλους ήταν φυσικά ο πρόεδρος Τραμπ, που γέμισε κομπλιμέντα τον οικοδεσπότη, ανακοίνωσε την άρση των κυρώσεων κατά της χώρας του και υποσχέθηκε ότι θα βρει λύση για να εντάξει την Τουρκία στο πρόγραμμα των F-35, κάτι που θα συναντήσει πάντως αντιστάσεις στο Κογκρέσο.

Όλα αυτά όμως δεν σημαίνουν ότι «έχασε» η Ελλάδα. Ούτε ότι η κυβέρνηση θα μπορούσε να έχει κάνει κάτι για να αποτρέψει τις εξελίξεις. Η Τουρκία είναι μια μεγάλη γεωστρατηγική δύναμη, ο ρόλος της τόσο ως γεφυροποιού στον πόλεμο της Ουκρανίας όσο και ως αναχώματος στις μεταναστευτικές ροές είναι αδιαμφισβήτητος και η επιλογή της Ελλάδας να ποντάρει τα πάντα στη συμμαχία με το Ισραήλ έχει κόστος.

Γενικά, ο αυτοματισμός πως ό,τι κερδίζει η Ελλάδα το χάνει η Τουρκία, και αντιστρόφως, είναι μια κληρονομιά του παρελθόντος και πρέπει κάποτε να ξεπεραστεί. Οπως πρέπει να ξεπεραστεί η αντίληψη ότι σε όλα τα θέματα έχουμε εξ ορισμού εμείς 100% δίκιο και οι Τούρκοι 100% άδικο. Μπορεί να χαϊδεύει τα πατριωτικά μας αισθήματα η αντίδραση του υφυπουργού Εξωτερικών Τάσου Χατζηβασιλείου σε όσα είπε ο Νταβούτογλου στο Λαγονήσι, αλλά δεν μπορούμε να παραγνωρίζουμε τις ευθύνες των Ελληνοκυπρίων στην αποτυχία των συνομιλιών για την επίλυση του Κυπριακού. Μπορεί να είναι ενωτικό το πρωθυπουργικό ΟΧΙ στην «ιστορική ανορθογραφία» του casus belli, αλλά δεν μπορούμε να παραγνωρίζουμε τις ευαισθησίες των γειτόνων στο ενδεχόμενο να μετατραπεί το Αιγαίο σε ελληνική λίμνη. Στο κάτω – κάτω, αν η οικουμενική επέκταση των χωρικών μας υδάτων στα 12 μίλια αποτελεί απλώς «κυριαρχικό» και «έννομο» δικαίωμά μας, όπως επανέλαβε χθες ο Πρωθυπουργός, γιατί ούτε ο ίδιος ούτε καμιά άλλη κυβέρνηση δεν το έχει θεσπίσει ως τώρα;

Οι εναγκαλισμοί δύο αυταρχικών ηγετών όπως ο Τραμπ και ο Ερντογάν προκαλούν πράγματι θλίψη, ιδιαίτερα αν συνδυαστούν με την περιφρονητική στάση του πρώτου απέναντι σε πολλούς δημοκρατικά εκλεγμένους πολιτικούς. Αραγε αυτή η θλίψη θα ήταν μικρότερη αν ο αμερικανός πρόεδρος έσκαγε ένα χαμόγελο και στον Μητσοτάκη;

Keywords