Εκκρεμότητες

Τα όσα εξελίσσονται στον ΣΥΡΙΖΑ είναι αποκαρδιωτικά κυρίως για τους ψηφοφόρους του. Παράλληλα, όμως, είναι ένδειξη ενός πολιτικού εκφυλισμού που παρατηρείται εδώ και καιρό στη χώρα: κόμματα που μετατρέπονται σε οχήματα προσωπικών φιλοδοξιών, μεταγραφική νοοτροπία βουλευτών και στελεχών, διευθετήσεις και παραιτήσεις εν αναμονή, δημιουργούν μια εικόνα που προκαλεί αποστροφή. Τα όσα γίνονται δεν προσφέρουν στην αποκατάσταση της σχέσης εμπιστοσύνης ανάμεσα στους πολίτες και το πολιτικό προσωπικό, κάνουν ακριβώς το αντίθετο. Δεν αφορούν τη δημοκρατική λειτουργία και την αντιπροσώπευση, αλλά πιθανόν μόνο το βόλεμα όσων αναζητούν μανιωδώς την επόμενή τους ημέρα. Είτε τον ψήφιζε κάποιος είτε όχι, δεν μπορεί να αρνηθεί πως ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα ζωντανό κομμάτι της πολιτικής ιστορίας της Ελλάδας, είναι το κόμμα που στις προηγούμενες εκλογές εξελέγη αξιωματική αντιπολίτευση. Ακόμα κι αν αυτό που παρακολουθούμε το τελευταίο διάστημα είναι ο επιθανάτιος ρόγχος του, μια τραγική ιστορία πολιτικής αυτοχειρίας, η εκκρεμότητα δεν μπορεί να παραμένει στην Κουμουνδούρου.

Όσο το δυνατόν πιο γρήγορα, οι οργανωτικές αλλαγές πρέπει να γίνουν, ώστε να αποσαφηνιστεί το ύφος της ηγεσίας του και η κατεύθυνσή του. Μόνο έτσι θα αναγκαστούν και όσοι πατούν αυτή τη στιγμή σε δύο βάρκες, εν αναμονή ενός νεύματος του Αλέξη Τσίπρα από την Αμαλίας, να γνωστοποιήσουν τις αποφάσεις τους. Κυρίως, όμως, μόνο έτσι θα μπορέσει να ξεκαθαρίσει ο ρόλος που θέλει να διεκδικήσει το κόμμα που προσπάθησε, αλλά δεν κατάφερε, να εκπροσωπήσει το σύνολο του προοδευτικού χώρου.

Keywords