Διαιτητές και εγγυήσεις

Ο Μάρκο Ρούμπιο έφτασε στην Αθήνα και θα μιλήσει στην Πνύκα, με φόντο την Ακρόπολη, σε ιδανικό πλάνο, ταιριαστό με τις μεγάλες προσδοκίες. Κάθε φορά που προσγειώνεται στην Αθήνα αμερικανός υπουργός Εξωτερικών, η εγχώρια συζήτηση τον υποδέχεται σαν διαιτητή των ελληνοτουρκικών. Και δεν είναι σπάνιο γεγονός. Από το 2006 έχουμε δει έξι υπουργούς σε περίπου οκτώ επισκέψεις, κάποιες εξ αυτών συνδυασμένες με επισκέψεις στην Αγκυρα. Διότι η Ουάσιγκτον, όπως είναι λογικό, τα μοιράζει κατά πώς τη συμφέρει. Στις 3 Οκτωβρίου ο Ντόναλντ Τραμπ ρωτήθηκε γιατί δεν έχουν αρθεί ακόμη οι κυρώσεις των ΗΠΑ στην Τουρκία κι απάντησε ότι ο Ερντογάν είναι φίλος του και ότι «πάντα θα τον κάνει χαρούμενο».

Τον Ιούλιο, στην Αγκυρα, είχε υποσχεθεί άρση των κυρώσεων και «εξέταση» των F-35. Ο λόγος που δεν έχουν προχωρήσει αυτά είναι η αμερικανική νομοθεσία και τα θεσμικά αντίβαρα της διοίκησης. Στην Αγκυρα ταιριάζει η τραμπική χημεία αλλά ανάχωμα είναι το Κογκρέσο. Αυτό καλό θα ήταν να το προσέξουν όσοι νομίζουν πως κάνουν πολιτική με προσωπολατρία για προέδρους κι υπουργούς αλλά – ταυτόχρονα – και αυτοί που δεν λένε ότι οι ΗΠΑ θέλουν την Τουρκία εντός του δυτικού συστήματος ασφαλείας, ως μια ισχυρή, μεγάλη και γεωγραφικά απαραίτητη σύμμαχο του ΝΑΤΟ. Κι αυτό είναι λογικό. Ο μικρομεγαλισμός είναι κακό πράγμα, όσο και το κόμπλεξ που οδηγεί σε σύνδρομα αναζήτησης, όχι συμμάχων, αλλά «εγγυητριών δυνάμεων».

Πέρα από τους συμβολισμούς, λοιπόν, στο τραπέζι της επίσκεψης του υπουργού μπαίνουν διάφορες συνεργασίες για επιμέρους ζητήματα και ένα πακέτο «έξυπνων» όπλων για F-35 και F-16. Θα το εγκρίνει το Κογκρέσο, θα το πληρώσει η Αθήνα. Στις πρώτες προτεραιότητες είναι και το αμερικανικό LNG που η Ελλάδα πληρώνει ακριβά. Η χώρα, βέβαια, δεν κερδίζει λίγα, με βάσεις, υποδομές και κοινά συμφέροντα.

Είναι όμως κέρδη άλλου είδους από αυτά που διαφημίζονται. Οι ΗΠΑ δεν έρχονται για να ορίσουν τα εθνικά μας θέματα, αλλά για τη δική τους ατζέντα και τον δικό τους γεωπολιτικό σχεδιασμό. Αυτό που έκαναν πάντα, δηλαδή. Το ζήτημα το δικό μας είναι τι κάνει η Αθήνα, που κάθε φορά πουλάει μια επίσκεψη ως εθνικό θρίαμβο και την επόμενη μέρα συνεχίζει τη ζωή της, χωρίς μαγικές λύσεις, χωρίς διαιτητές-σωτήρες.

Keywords