Μπροστά στα χειρότερα

Η σπουδή του Μαξίμου να απομακρύνει από την κυβέρνηση τους υπουργούς και υφυπουργούς που συμπεριλαμβάνονται στις νέες δικογραφίες για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ είναι προφανές ότι δεν υπηρετεί κάποια στρατηγική.

Ούτε μπορεί να προσδώσει κάποια δυναμική στο κυβερνητικό σχήμα. Περισσότερο υπαγορεύθηκε από την ανάγκη να επιδείξει το πρωθυπουργικό επιτελείο αντανακλαστικά – και συνεπώς να βρεθεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης έξω από το κάδρο του πολυπλόκαμου σκανδάλου –, μπροστά και στις μετρήσεις που δείχνουν ότι ο ΟΠΕΚΕΠΕ πληγώνει πιο βαθιά την κυβερνητική εικόνα σε σύγκριση με τις υποκλοπές.

Για το μεγάλο ακροατήριο, το Predator και οι επισυνδέσεις της ΕΥΠ που κατέγραφαν υπουργούς, βουλευτές, αρχηγούς επιτελείων, επιχειρηματίες, δημοσιογράφους και μια πλειάδα πολιτικών αντιπάλων, αφορά πρωτίστως όσους έχουν θέση στο εγχώριο σύστημα εξουσίας – εν ολίγοις, ας πρόσεχαν ή ας βρουν τρόπο να αντιδράσουν. Τα εκατοντάδες εκατομμύρια των παράνομων επιδοτήσεων μέσω του ΟΠΕΚΕΠΕ, ωστόσο, αναδεικνύουν ένα μεγάλο φαγοπότι που περιλαμβάνει και πρόσωπα της διπλανής πόρτας.

Στο Μαξίμου δεν φοβήθηκαν μόνον ότι από τις νέες δικογραφίες για τον ΟΠΕΚΕΠΕ θα εξατμιστούν τα δημοσκοπικά κέρδη από τον πόλεμο στον Περσικό, περισσότερο τρόμαξαν από το ενδεχόμενο μιας καθίζησης που θα μπορούσε όντως να διαμορφώσει ένα νέο πολιτικό σκηνικό έπειτα από μία επταετία πολιτικής κυριαρχίας.

Οι δημοσκοπήσεις το προσεχές διάστημα, όταν και εάν κατακαθίσει η σκόνη, θα δείξουν τι απέμεινε από την επιχείρηση απόδρασης από τις νέες δικογραφίες του ΟΠΕΚΕΠΕ. Η κυβερνητική αντίδραση, ωστόσο, με την κλιμάκωσή της σε τρία στάδια, καθώς μετά τις απομακρύνσεις υπουργών και υφυπουργών, ακολουθούν καρατομήσεις από την Κοινοβουλευτική Ομάδα και την κομματική έδρα, κρύβει μια μεγάλη παρεξήγηση ή, έστω, παρερμηνεία.

Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία δεν διαβιβάζει σωρηδόν τις δικογραφίες στη Βουλή για να αξιολογήσει με τα δικά του κριτήρια το Μέγαρο Μαξίμου ποιος και σε τι βαθμό ευθύνεται, αλλά για να ανοίξει ο δρόμος των ποινικών διώξεων για όποιους θεωρεί ότι υπάρχουν επαρκή στοιχεία ποινικού ελέγχου.

Με τον δικό της τρόπο, η κυβέρνηση εμφανίζεται να απαλλάσσει ή να καταδικάζει τα εμπλεκόμενα στελέχη της. Το μήνυμα ότι «θα κριθούν κατά περίπτωση» όσοι αναφέρονται στις δικογραφίες δεν μπορεί να μεταφραστεί διαφορετικά, είτε από πολιτικούς αναλυτές είτε από ποινικολόγους.

Στον δεύτερο κύκλο με τους εμπλεκόμενους βουλευτές, ο Κώστας Αχ. Καραμανλής βρίσκεται εκ των πραγμάτων στο επίκεντρο. Οχι μόνον γιατί είναι ο μόνος πλέον που εκπροσωπεί το καραμανλικό τζάκι στη Βουλή, αλλά κι επειδή η σύνδεσή του με το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ αιφνιδίασε και επανάφερε τις συζητήσεις για τις αστοχίες που ακολούθησαν την τραγωδία στα Τέμπη.

Στο Μαξίμου ουκ ολίγοι θεωρούν ότι ο Μητσοτάκης καλείται τώρα να διορθώσει ένα λάθος που έγινε προ τριετίας, με τη διατήρηση του πρώην υπουργού στο ψηφοδέλτιο των Σερρών. Ο δρόμος της παραίτησης είναι εκ νέου εκείνος που δείχνουν στον νεότερο Καραμανλή, αλλά όχι για τη δική του πολιτική διάσωση.

Η παραγγελία – γιατί περί αυτού πρόκειται – της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας για μια δίωξη για κακουργηματική κατηγορία είναι βαρύ φορτίο για τον πρώην υπουργό και δεν αφήνει περιθώριο ελιγμών, ακόμη κι αν στο μέλλον απαλλαγεί από κάθε ευθύνη.

Και ο Μητσοτάκης δεν δείχνει διατεθειμένος να αφήσει στον ίδιο σε αυτή τη φάση τη διαχείριση της υπόθεσής του. Ο Κώστας Αχ. Καραμανλής, ο μοναδικός ίσως από το καραμανλικό στερέωμα που εκφραζόταν θετικά για την εκσυγχρονιστική περίοδο του Κώστα Σημίτη, το 2019 είχε περίοπτη θέση στη λίστα των στελεχών που σηματοδοτούσαν την επόμενη ημέρα στη ΝΔ, όταν θα έκλεινε ο κύκλος του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Επτά χρόνια μετά, χωρίς κι ο ίδιος να καταλάβει πώς βρέθηκε σε διπλή δίνη, φαίνεται να κλείνει ο δικός του κύκλος.

Μέσα στο Πάσχα ο Μητσοτάκης θα επιδιώξει να καταγράψει τις επιπτώσεις της δικής του αντίδρασης, ενώ η πίεση ακόμη κι από τον πυρήνα των στενών συνεργατών του για άμεση προσφυγή στις κάλπες θα εντείνεται. Μόνο που κι αυτή η διέξοδος, πλέον, μπορεί να εκληφθεί από τους πολλούς ως λύση για να αποφευχθούν τα χειρότερα.