Ατζέντα

«Δεν υπάρχει woke ατζέντα στην Ελλάδα», είπε ο Πρωθυπουργός όταν ρωτήθηκε αν έχει μετανιώσει για τη θεσμοθέτηση του γάμου των ομόφυλων ζευγαριών. Το δήλωσε κατηγορηματικά (σύμφωνα με την επισήμανσή του, τη δεύτερη φορά που το ανέφερε στα 2 λεπτά και 44 δευτερόλεπτα που κράτησε η σχετική απάντησή του στη συνέντευξη Τύπου της ΔΕΘ). Ξέρει, εξήγησε, «τις υπερβολές της woke ατζέντας στην Αμερική», αφού έχει περάσει «από τα φιλελεύθερα πανεπιστήμιά» της.

Εξού και ζήτησε «να μη συγχέουμε μια νομική πρωτοβουλία που αφορούσε την πολιτική ισότητα στον γάμο με υπερβολές, οι οποίες όντως έγιναν στις Ηνωμένες Πολιτείες». Βέβαια, δεν βρήκε πολλές λέξεις για να υπερασπιστεί τη μεταρρύθμιση του Οικογενειακού Δικαίου το 2024. Προτίμησε να επαναλαμβάνει μονότονα πως κυβερνητική έδρα και Υπουργικό Συμβούλιο δεν έχουν υποκύψει στον γουοκισμό, όπως τους κατηγορεί ένας πρώην πρωθυπουργός της γαλάζιας παράταξης κάθε δεύτερη μέρα – ή όπως φαίνεται να πιστεύουν βουλευτές της συμπολίτευσης, εμφανιζόμενοι ως θεματοφύλακες της παραδοσιακής οικογένειας κι ανησυχούντες για το μέλλον του έθνους στην περίπτωση που οι μαθητές του Δημοτικού διδαχθούν την κοινωνική πραγματικότητα μέσα στην οποία ζουν.

Κανόνας

Ο φιλελεύθερος Πρωθυπουργός, επί διακυβέρνησης του οποίου αναγνωρίστηκε σε μια μειοψηφία το δικαίωμα που δεν είχε τολμήσει να κατοχυρώσει νομικά ούτε η πρώτη φορά Αριστερά, απέφυγε να στηρίξει τον νόμο που ψήφισε η κυβέρνησή του. Υπό τον φόβο της απώλειας κι άλλων συντηρητικών ψηφοφόρων, επέλεξε να δώσει δίκιο στους νεοδημοκράτες κυνηγούς του σταυρού. Διάλεξε να καλμάρει έναν εθνοπατέρα που έχει αρχίσει ήδη να ρητορεύει στα μίντια ως πολιτευτής Χίου, υποσχόμενος πως «αν σε κάποιο βιβλίο υπάρχει κάποιο σφάλμα ή κάτι που δημιουργεί αδικαιολόγητη αντίδραση, θα το διορθώσουμε».

Η πολιτική του κατευνασμού των πούρων δεξιών, όμως, δεν ταιριάζει με τον θεσμικό και κοινωνικό εκσυγχρονισμό τον οποίο ευαγγελίζεται, ενώ διεκδικεί μία τρίτη τετραετία. Το ήσσονος, κατά τον ίδιο, σημασίας ζήτημα υποδηλώνει πως η διακηρυγμένη μεταρρυθμιστική του ορμή κοπάζει μπροστά στο μικροκομματικό συμφέρον. Οπως η πλειονότητα των πολιτικών, έτσι κι αυτός αποδεικνύεται μεταρρυθμιστής μέχρι του σημείου όπου οι μεταρρυθμίσεις βλάπτουν τα κομματικά του νούμερα. Οι «βελτιώσεις» στη φορολόγηση των ελεύθερων επαγγελματιών είναι πιο τρανταχτό παράδειγμα του κανόνα στον οποίο δεν αποτελεί εξαίρεση. Η έμμεση αποκήρυξη του συγκεκριμένου νομοθετήματος, ωστόσο, δείχνει τα αδιέξοδά του. Γιατί το εκλογικό ακροατήριο που ευελπιστεί να χαϊδέψει τον θεωρεί πια γουοκιστή – παρότι δεν είναι.

Keywords