Aποχαιρετισμός στα όπλα

«Οι εκλογές θα πραγματοποιηθούν την άνοιξη του 2027», επανέλαβε για χιλιοστή εκατοστή έβδομη φορά ο πρόεδρος Κυριάκος ο Α’ μιλώντας χθες το απόγευμα στους βουλευτές του κόμματος, κατά τη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας. Πόσοι τον πίστεψαν, άγνωστο. Αλλά και ποσώς ενδιαφέρει. Και μόνο το γεγονός ότι τους συγκέντρωσε μέσα στο κατακαλόκαιρο, με καύσωνα, για να τους μιλήσει για τις μεγάλες επιτυχίες της κυβερνησάρας, αρκεί για να προσδώσει μια πιο ρεαλιστική διάσταση σε αυτό που προαναφέρω.

Γιατί όλο αυτό, που

έγινε χθες, περισσότερο με αποχαιρετιστήρια συνάντηση έμοιαζε, παρά με κανονική σύνοδο εργασίας. Από αυτές που ένας πρωθυπουργός και πρόεδρος κόμματος καλεί στην Κοινοβουλευτική του Ομάδα και δίνει κατευθύνσεις στους βουλευτές για το πώς θα προωθήσουν το κυβερνητικό έργο, πώς θα αντικρούουν τα επιχειρήματα της αντιπολίτευσης, πώς θα συμπεριφέρονται κατά την επαφή τους με τους πολίτες.

Επισημαίνω τη διαφορά, γιατί αν ισχύουν όλα όσα διακινούνται το τελευταίο διάστημα περί του χρόνου διεξαγωγής των εκλογών (ότι ο πρόεδρος Κυριάκος ο Α’ θα λάβει οριστική απόφαση περί τα τέλη Αυγούστου, σε έναν μήνα από τώρα, αν θα τις προκηρύξει ακόμη και μέσα στον Σεπτέμβριο), η χθεσινή σύνοδος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας ενδεχομένως να ήταν και η τελευταία αυτής της Βουλής.

Ελπίζω να χαιρετήθηκαν μεταξύ τους φεύγοντας, καθότι αρκετοί από αυτούς δεν θα είναι στην προσεχή Βουλή…

Στην ουρά για να μιλήσουν

Αλλη μία ένδειξη ότι αυτή η συνεδρίαση μπορεί για πολλούς από τους «γαλάζιους» βουλευτές να ήταν αυτό που λέμε last dance (στην Ηπειρο, έχουμε σε αντίστοιχες περιπτώσεις ένα σπαρακτικό τραγούδι, «Τα ξεχωρίσματα». Οποιος ξέρει, καταλαβαίνει τι λέω…) είναι και το γεγονός ότι επιτράπηκε σε αρκετούς να μιλήσουν. Είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον καμιά 30αριά, αλλά δεν ξέρω πόσοι κατάφεραν τελικά να ακουστούν από τον πρόεδρο της καρδιάς τους. Πόσοι μπόρεσαν να του μεταφέρουν τον «παλμό» της περιφέρειας, κυρίως, η οποία έχει να πει τα… καλύτερα για την κυβέρνηση. Ειδικά από Λαμία και πάνω.

Πολιτική και… μπάλα

Υποτίθεται ότι η χθεσινή συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας πραγματοποιήθηκε απόγευμα γιατί οι βουλευτές είχαν να πάνε στα πανηγύρια του «Αϊ-Λια» (του Προφήτη Ηλία δηλαδή), και όλο αυτό έγινε προς διευκόλυνσή τους. Αποδείχθηκε όμως από τα πράγματα ότι ο λόγος ήταν διαφορετικός. Ο πρόεδρος Κυριάκος ο Α’, επειδή ακριβώς, όπως δηλώνει, «οι εκλογές θα πραγματοποιηθούν την άνοιξη του 2027», πήγε μια βόλτα, Δευτέρα πρωί τώρα, με 36 βαθμούς στο κεφάλι, στο… ΟΑΚΑ να επιθεωρήσει τα εκτελούμενα στο στάδιο έργα συντήρησης, ανασυγκρότησης και αναβάθμισης.

Και αφού εξέφρασε την ικανοποίησή του, φυσικά, είδε μπροστά του ένα μικρόφωνο της ΕΡΤ και έκανε και μια δήλωση για το Μουντιάλ και τη νίκη της Ισπανίας. «Η Ισπανία κέρδισε», είπε, «δίκαια. Ηταν η ομάδα που έπαιξε το καλύτερο ποδόσφαιρο και απέδειξε ότι δεν αρκούν μόνο οι σταρ (άρπα τη, κανάγια Μέσι!). Απαιτείται ομαδική δουλειά και προετοιμασία».

Εμπεριέχει κανένα πολιτικό υπονοούμενο η δήλωση; Προφανώς, ως εδώ, όχι. Εξού και έσπευσε να συμπληρώσει για να μη μείνουμε με την αμφιβολία: «Αυτό είναι κάτι που πρέπει να το βλέπουμε κι εμείς στην πολιτική. Δεν είναι η πολιτική μόνο θέμα προσώπων».

Α γεια σου.

Δεμένοι στην καρέκλα

Το πολιτικό παράδοξο των ημερών πάντως δεν είναι τι κάνει ο πρόεδρος Κυριάκος ο Α’, αλλά τι κάνει ο «εντιμότερος» στο χιλιοστό πρόεδρος Τσίπρας. Που ολοκλήρωσε τον σχεδιασμό για τη διάλυση του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά διατηρεί καμιά 25αριά βουλευτές (από τον ΣΥΡΙΖΑ και τη Νέα Αριστερά) στην «κατάψυξη» της δεξαμενής των «ανεξάρτητων» βουλευτών του ελληνικού κοινοβουλίου, ξεφτιλίζοντας κάθε έννοια κοινοβουλευτικής δημοκρατίας.

Καμιά 25αριά τώρα, συν άλλοι 10 περίπου που είχαν αποχωρήσει από τον ΣΥΡΙΖΑ και είχαν ανεξαρτητοποιηθεί διαδοχικά πριν από καιρό, μας κάνουν περί τους 35 βουλευτές, οι οποίοι μετέχουν κανονικά (λέμε τώρα…) των κοινοβουλευτικών διαδικασιών, αμείβονται επίσης κανονικά, έχουν όλα τα προνόμια του βουλευτή και ξεφτιλίζουν με τη σειρά τους τον κοινοβουλευτισμό. Δεν θέλεις, κύριε/ία, να είσαι μέλος αυτού του κόμματος; Ωραία. Παραιτήσου και παράδωσε την έδρα σου στον επόμενο, τον πρώτο αναπληρωματικό. Δεν θέλει ούτε αυτός να είναι βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ; Να περάσει ο επόμενος. Τι άθλια πράγματα είναι αυτά που γίνονται, με την επίνευση και τις οδηγίες του «εντιμότερου»;

Ο επόμενος στη σειρά

Ούτε τη δική του απαίτηση (αν υπάρχει, γιατί έχω αρχίσει να αμφιβάλλω ζωηρά πια…) να παραιτηθούν από το βουλευτικό αξίωμα, αν θέλουν να ενταχθούν στο κόμμα του, ακολουθούν. Χθες, ας πούμε, επρόκειτο να παραιτηθεί από το κόμμα ο τελευταίος των Μοϊκανών, ο πρώην πρόεδρος Φάμελλος. Δεν το έκανε. Τι περιμένει; Να τον καλέσει ο «εντιμότερος» στην ΕΛΑΣ για να συνδράμει κι αυτός με τη σειρά του στην… παλλαϊκή, θα τη χαρακτηρίσω, «προσπάθεια» για την επαναφορά του στο πολιτικό προσκήνιο, διότι το έχει τόσο ανάγκη η χώρα, όπως μου είπε κάποιος, ότι έλεγε τις προάλλες.

Καμία αντίρρηση, αλλά εγώ έχω μια άλλη πληροφορία. Που δεν θα του αρέσει του φουκαρά όσο και καλόβολου Φάμελλου, ο οποίος δεν ήξερε, δεν ρώταγε για το τι «παιδί» είναι ο Τσίπρας. Θα το καταλάβει σύντομα, όμως…

Ούτε που να τους δει

Κατά την πληροφορία αυτή, η οποία δεν επιδέχεται καμία διάψευση, ο «εντιμότερος» έχει εκφραστεί απαξιωτικά για την περίπτωση Φάμελλου, αλλά και όσων άλλων έχουν ανεξαρτητοποιηθεί από τον ΣΥΡΙΖΑ. Πιο συγκεκριμένα, έπειτα από εκείνη τη συνέντευξη που έδωσε προ εβδομάδων στον Alpha, ολοκληρώνοντας, κάθισε με τους δημοσιογράφους και τους παράγοντες του καναλιού για ένα drink. Και πάνω στην κουβέντα που είχε μαζί τους, σε χαλαρό κλίμα, ρωτήθηκε «τι θα κάνει με όλους αυτούς που παραιτούνται από τον ΣΥΡΙΖΑ». Η απάντησή του δεν προκάλεσε καμία έκπληξη, δεδομένου ότι στην ουσία εξηγούσε και την έως τώρα στάση του απέναντί τους. Είπε ότι «θα πάρει όποιον κρίνει ότι μπορεί να προσφέρει στο κόμμα, στην περιφέρειά του».

«Και με τον Φάμελλο τι θα κάνετε;», τον ρώτησε ένας επίμονος εκ των συνομιλητών του. «Ο Σωκράτης είναι καλό παιδί, αλλά δεν ξέρω πώς μπορεί να μας βοηθήσει», απάντησε. Που σημαίνει πως τζάμπα δεν πρόκειται να τον πάρει στο κόμμα. Πολύ απλά γιατί εκτιμά ότι δεν έχει να του προσφέρει κάτι. Τόσο κυνικός.

(Διαψεύσεις, όπως προαναφέρω, δεν θα δεχθώ, εννοείται)

Νερό που πάει χαμένο

Οπως έχω και άλλες φορές σημειώσει εδώ, είμαι περιπατητής του κέντρου της πόλης. Περπατάω και βλέπω. Ας πούμε, γωνία Πανεπιστημίου και Κριεζώτου, υπάρχει ένα φρεάτιο της ΕΥΔΑΠ. Χαλασμένο. Τρέχει συνεχώς νερό. Πολύ νερό. Χάνεται στον γειτονικό υπόνομο και ούτε γάτα ούτε ζημιά. Τηλεφώνησα μια δυο φορές στην εταιρεία, αλλά επί ματαίω. Φίλος γνώστης της κατάστασης στο σύστημα αποκατάστασης βλαβών της ΕΥΔΑΠ μού είπε ότι είναι λογικό που το νερό τρέχει ασταμάτητα στο σημείο. Οτι αυτό συμβαίνει παντού. Ρώτησα γιατί. Η απάντηση ήταν ότι η ΕΥΔΑΠ έχει μόνο δύο συνεργεία υπεργολάβων για όλη την Αττική. Δεν προλαβαίνουν. Επισκευάζουν μόνο μεγάλες βλάβες. Ναι, αλλά το νερό χάνεται. Και είναι πολύτιμο. Κύριε Σαχίνη (αναφέρομαι ονομαστικά στον διευθύνοντα σύμβουλο του οργανισμού), θα δικαιολογήσετε κάπως τη θέση σας πριν πούμε το νερό νεράκι πάλι; Φέτος, και χιόνισε και έβρεξε. Του χρόνου;