Από τη ΔΕΘ ως την κάλπη

Η Θεσσαλονίκη έχει την τύχη να εγκαινιάζει κάθε Σεπτέμβρη τη νέα πολιτική περίοδο αφού η ΔΕΘ μετατρέπεται σε βήμα μιας άτυπης προεκλογικής αντιπαράθεσης μεταξύ των αρχηγών των κομμάτων. Ειδικά, όμως, κάθε προεκλογικό Σεπτέμβρη είναι ακόμα πιο τυχερή αφού έχει το προνόμιο να ακούσει από πρώτο χέρι τις εξαγγελίες κυβέρνησης και αντιπολίτευσης που καθορίζουν τους άξονες της πολιτικής τους, στοβ δρόμο προς την κάλπη.

Η φετινή αντιπαράθεση έχει ιδιαίτερη σημασία αφού, για πρώτη φορά ύστερα από καιρό, κανένα κόμμα δεν φαίνεται, δημοσκοπικά τουλάχιστον, να πετυχαίνει τους στόχους του και, δεδομένης της απουσίας κάθε συναινετικής διάθεσης, το σενάριο της προκήρυξης επαναληπτικών εκλογών είναι πολύ πιθανό.

Ο Πρωθυπουργός έχει προϊδεάσει, στις ομιλίες του τελευταίου διαστήματος, για το περιεχόμενο των εξαγγελιών του οι οποίες συμπυκνώνονται στο δόγμα της «κοστολογημένης παροχολογίας» με βάση τα περιθώρια του δημοσιονομικού χώρου που πάντα διευρύνονται προεκλογικά. Θα ζητήσει δηλαδή την επανεκλογή του με στόχο την καλύτερη δυνατή και αποτελεσματική διαχείριση της δύσκολης οικονομικής και γεωπολιτικής συγκυρίας, ακολουθώντας μια στρατηγική εκλογικά αποδοτική σε μια χώρα όπου το όραμα έχει πάψει πλέον να συγκινεί τους πολίτες.

Είναι αμφίβολο πάντως αν θα μπορέσει να συσπειρώσει ξανά τον ευαίσθητο στα ζητήματα διαφάνειας και θεσμών, καθοριστικό για την αυτοδυναμία της ΝΔ, κεντρώο χώρο. Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ θα ανέβει στη Θεσσαλονίκη μεταφέροντας από την Κρήτη την αισιοδοξία του μετά τον πανηγυρικό εορτασμό της 52ης επετείου της ίδρυσης του ΠΑΣΟΚ.

Ο Νίκος Ανδρουλάκης γνωρίζει ότι ο στόχος της «ανατροπής» προϋποθέτει την ήττα της Νέας Δημοκρατίας με παράλληλη εκλογική υπερκέραση της νεοδρυθείσας ΕΛΑΣ. Σε αντίθετη περίπτωση, η χώρα θα κινδυνεύσει με πισωγύρισμα και το ΠΑΣΟΚ με συρρίκνωση. Γι’ αυτό και η ευρύτερη δυνατή συσπείρωση της δημοκρατικής παράταξης σε συνδυασμό με τη υπεράσπιση της αυτονομίας της από τη σεναριολογία και τις ιδεοληψίες αποτελούν όρους πολιτικής επιβίωσης.

Το εναρκτήριο «προγραμματικό» λάκτισμα της φετινής ΔΕΘ δόθηκε ήδη από τον Αλέξη Τσίπρα ο οποίος άνοιξε ταυτόχρονα την αντιπαράθεση περί της κοστολόγησης των μέτρων. Ο πρώην πρωθυπουργός μοίρασε αυξήσεις, συντάξεις και επιδόματα, ωστόσο, η αλλαγή του μοντέλου ανάπτυξης δεν θα γίνει παρά με κίνητρα για την τεχνολογική αναβάθμιση, την αύξηση της ποιοτικής παραγωγικότητας και την εξωστρέφεια των επιχειρήσεων.

Αλλιώς οι νέοι επιστήμονες θα συνεχίσουν να φεύγουν στο εξωτερικό και οι πραγματικοί επενδυτές θα συνεχίσουν να το σκέφτονται. Αν, για την εφαρμογή της κοινωνικής του πολιτικής, υπολογίζει στην «πατριωτική εισφορά» τότε μάλλον ο Αλέξης Τσίπρας δεν έμαθε τίποτα.

Η χρονική απόσταση που χωρίζει τη ΔΕΘ από την κάλπη δεν είναι αμελητέα. Αρκεί να αναλογιστεί κανείς πώς ήταν το πολιτικό σκηνικό πριν από οκτώ μήνες σε σχέση με σήμερα. Κι ακόμα, το κομματικό παζλ δεν έχει συμπληρωθεί αφού εκκρεμεί η ανακοίνωση του κόμματος Σαμαρά η οποία θα δυσκολέψει κι άλλο την αυτοδυναμία της ΝΔ και θα οδηγήσει την κυβέρνηση, πιθανότατα, σε νέα δεξιόστροφη αναδίπλωση.

Στην πολιτική ρευστότητα, η οποία επιτείνεται από τις συνεχείς καιροσκοπικές μεταγραφές βουλευτών, πρέπει να συνυπολογίσει κανείς και τα τύμπανα των πολεμοκάπηλων που ηχούν στον πλανήτη ολοένα και πιο δυνατά. Η χώρα δεν έχει περιθώρια για πισωγυρίσματα ούτε και για ακραία σενάρια.

Ο Γιάννης Μεϊμάρογλου είναι εκδότης του ηλεκτρονικού περιοδικού «Μεταρρύθμιση»