Αλήθεια, αλλά έχει συμβεί πριν τρεις μήνες

Η ΑΕΚ δεν μοιάζει για την ώρα να πληρώνει στο ελληνικό πρωτάθλημα τις δυσκολίες στο Τσάμπιονς Λιγκ. Ο Παναθηναϊκός δείχνει συνέπεια όπως από την αρχή του πρωταθλήματος, μολονότι δυσκόλεψε το πρόγραμμά του λόγω της έναρξης των υποχρεώσεων στο Conference League, στο οποίο θέλει να πάει πολύ μακριά.

Ο Ολυμπιακός εμφανώς συνέρχεται. Ο μεγάλος ασθενής του πρωταθλήματος είναι ο ΠΑΟΚ. Που την Κυριακή έχασε από τον ΟΦΗ.

Και που μετά τη διακοπή του πρωταθλήματος αντί να ενσωματώσει τους παίκτες που απέκτησε μετά την έναρξη του πρωταθλήματος (Γιάκιτς, Ούγκρεσιτς, Μπανζά κ.λπ.) γίνεται χειρότερος.

Δεν χρειάζεται κανείς να ζει την καθημερινότητα της ομάδας για να καταλάβει το εξής απλό: ότι εντός της ομάδας υπάρχουν μεγάλες αμφιβολίες για τις διαχειριστικές ικανότητες του προπονητή Αλέσιο Λίσι.

Στις εξέδρες του Παγκρήτιου την Κυριακή το βράδυ ήταν ο Φερνάντο Σάντος. Ο σύμβουλος του Ιβάν Σαββίδη, Αντελίνο Βιεϊρίνια, δεν έχει κρύψει ποτέ τις εξαιρετικές σχέσεις με τον πρώην προπονητή του.

Στη Θεσσαλονίκη ακούστηκε την περασμένη εβδομάδα ως πιθανότητα να γίνει και πρόταση στον Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ. Ολα αυτά δεν είναι καλά σημάδια για τον Λίσι.

Που εμφανώς στρεσαρισμένος την Κυριακή το βράδυ θυμήθηκε στις δηλώσεις του τον Γιάννη Κωνσταντέλια. Και δήλωσε ότι η φυγή του από την ομάδα δημιούργησε μία σειρά από δυσκολίες.

Γεγονός που είναι αλήθεια. Αλλά έχει συμβεί πριν από τρεις μήνες.

Στη Θεσσαλονίκη ισχυρίζονται ότι το ματς Κυπέλλου την Τετάρτη που ο ΠΑΟΚ θα δώσει με την ΑΕΚ είναι κλειδί για την παραμονή του Ιταλού. Δυσκολεύομαι να καταλάβω το γιατί.

Πρόκειται για ένα παιχνίδι που δεν κρίνει τίποτα: ο ΠΑΟΚ δεν κερδίζει το Κύπελλο αν νικήσει και δεν αποκλείεται αν ηττηθεί. Το πρόβλημά του δεν είναι το Κύπελλο: είναι ότι η πρόοδός του στο πρωτάθλημα είναι μικρή.

Ολο αυτό μου μοιάζει σαν στον ΠΑΟΚ να μαδάνε τη μαργαρίτα. Πέραν από το ότι χάνουν τον χρόνο τους, δεν έχει και νόημα. Νομίζω πως το λάθος έγινε το περασμένο καλοκαίρι: έμοιαζε πολύ μεγάλο στοίχημα η αντικατάσταση του έμπειρου Ρασβάν Λουτσέσκου από έναν νεαρό όπως ο Λίσι.

Και τα στοιχήματα πολλές φορές χάνονται. Ειδικά αν εμπνευστής τους είναι ένας κομμάτι άπειρος παράγοντας (με καλές προθέσεις, που όμως δεν αρκούν…) όπως ο κ. Ανδρέας Παπαμιμίκος.

Στην ελληνική αθλητική επικαιρότητα βέβαια παραμένει το σκάνδαλο του μπάσκετ. Χθες, ο υφυπουργός Αθλητισμού, Γιάννης Βρούτσης, πήγε στην ΕΟΚ και παρακάλεσε τους παράγοντες που βρήκε εκεί να κάνουν εκλογές.

Η εξέλιξη προκαλεί γέλιο. Αν ο πρόεδρος ενός ΔΣ μιας ομοσπονδίας παραιτείται γιατί προφυλακίστηκε, το ΔΣ δεν είναι άμοιρο ευθυνών: δεν λέω ότι οι άνθρωποι πρέπει να πάνε στον εισαγγελέα να δώσουν εξηγήσεις (αν και κακό δεν θα ήταν…) – λέω ότι δεν γίνεται κάποιος να προφυλακίζεται και οι συνεργάτες του στο ΔΣ να προγραμματίζουν την επόμενη μέρα διαβεβαιώνοντας τον υφυπουργό ότι όλα θα πάνε καλά.

Εχοντας μάλιστα αντικαταστήσει τον κ. Βαγγέλη Λιόλιο με κάποιον που από τις αναρτήσεις του στο facebook καταλαβαίνεις πως αν δεν είναι ένας χούλιγκαν με γραβάτα, σίγουρα απέχει πολύ από το προφίλ ανθρώπου που μπορεί να ηγηθεί μιας ομοσπονδίας και μάλιστα σε μια τόση κρίσιμη στιγμή.

Αναρτήσεις του είδους «Τρία τα μπαλάκια! Αντε και του χρόνου γαβράκια!», «Στο εξοχικό έτοιμος να γλεντήσουμε τον πελάτη», «Καλώς τα παιδιά τα ζουμπουρλούδικα από τον Πειραιά» και άλλα ανάλογα δείχνουν πως ο άνθρωπος είναι ένας σπουδαίος οπαδός του ΠΑΟ: δικαίωμά του, αλλά δεν νομίζω πως αυτό χρειάζεται η ομοσπονδία τη δεδομένη στιγμή.

Οπως το πάνε είναι θέμα χρόνου να συμβεί κάτι φρικτό και να συζητάμε πάλι για το ποιος φταίει για την έκρηξη της βίας κ.λπ.

Ο Βρούτσης είναι φανερά κατώτερος των προσδοκιών και λυπάμαι που το λέω γιατί μου είναι και συμπαθής άνθρωπος. Είπε ότι σέβεται το αυτοδιοίκητο της ομοσπονδίας. Ποιας ομοσπονδίας;

Αυτής που είχε χθες ένα πρόεδρο ο οποίος κατηγορείται ότι συνεργάτες του έστηναν σχολικά πρωταθλήματα και σήμερα στη θέση του έβαλαν κάποιον που μιμείται τις αναρτήσεις των χουλιγκάνων;

Δεν είχα βέβαια την παραμικρή αμφιβολία ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη, που χρόνια τώρα εθελοτυφλεί μπροστά στα ζητήματα αθλητικής διαφθοράς, δεν έχει την παραμικρή ιδέα για το πώς μπορεί να χειριστεί μια τέτοια κρίση.

Δεν λέω ο Βρούτσης να γίνει Σταύρος Κοντονής – δεν είναι κι εύκολο. Αλλά το να πηγαίνεις να παρακαλάς τους συγκεκριμένους να κάνουν εκλογές, δεν είναι απλά ανεπίτρεπτο: είναι κωμικό.

Οσο κωμικό είναι να συνεχίζεται ένα πρωτάθλημα, που θα έπρεπε να ανασταλεί χθες. Κι αν συνεχιστεί, να συνεχιστεί μόνο με ξένους διαιτητές.

Το δεύτερο που πρέπει να προβληματίσει σοβαρά σε αυτή την τραγική ιστορία είναι η διαφαινόμενη άρνηση προσωπικοτήτων του μπάσκετ να βγουν μπροστά.

Ο Παναγιώτης Φασούλας έκανε μια δήλωση με την οποία ζητά διερεύνηση για τις τελευταίες εκλογές, εκφράζοντας ανοιχτά την πίστη του ότι είχαν υπάρξει παρατυπίες. Ο Παναγιώτης Γιαννάκης, από όσα κατάλαβα, είναι ότι δεν θέλει να μπλέξει.

Οταν ρώτησα έναν άλλο βετεράνο για το αν θα ήθελε να ασχοληθεί με τα διοικητικά της ομοσπονδίας ώστε να γίνουν αδιάβλητες εκλογές (με δεδομένο ότι γνωρίζει το πώς λειτουργεί η ΕΟΚ), μου είπε ότι το τελευταίο που θέλει είναι να τον βρίζουν και να τον απειλούν παράγοντες στο Instagram κάθε φορά που χάνει η ομάδα τους. Δεν του δίνω άδικο.

Αυτό που έβγαλε στο φως η ιστορία αυτή (που έχει πολλά επεισόδια ακόμα αν κρίνω από το ποιόν όσων δηλώνουν δημόσιοι κατήγοροι αλλά και από το ανύπαρκτο ήθος πολλών εμπλεκόμενων) είναι ότι ειδικά στο μπάσκετ επικρατεί ένα καθεστώς απίστευτης ανοχής και έλλειψης ελέγχων: το κράτος (κι όχι μόνο ο Βρούτσης αλλά και η ΔΕΑΒ και όλοι οι ελεγκτικοί μηχανισμοί) είναι σαν να μην υπάρχει!

Αν κάποιοι είχαν το θράσος να αποβάλουν τον Γιαννάκη (έτσι για πλάκα…), να ζητάνε διακοπές στο Κόστα Ναβαρίνο και πεντοχίλιαρα, είναι γιατί ήταν βέβαιοι πως δεν υπάρχει εντός του θερμοκηπίου στο οποίο κινούνται τίποτα να φοβηθούν.

Οπως δεν φοβούνται και όσοι απροκάλυπτα και χωρίς πρόβλημα απειλούν, επιτίθενται σε ανθρώπους, βρίζουν ασταμάτητα στα σόσιαλ μίντια κ.λπ. Την υγεία τους να έχουν και μπορεί να γίνουν πρόεδροι της ΕΟΚ με τα χειροκροτήματα του Βρούτση…