Γιάννης Διονάτος: «Не так ли?»

Εξαιρετικά υψηλή δημοσιότητα – και δικαίως – «σήκωσε» και γέννησε η εμφάνιση τεχνικού προβλήματος από νωρίς το πρωϊνό της Κυριακής στα συστήματα ραδιοσυχνοτήτων της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας, με αποτέλεσμα από τις 09:35 μέχρι και τις 12:20 να ανασταλούν πλήρως το σύνολο των πτήσεων από και προς τα ελληνικά αεροδρόμια.

Στη συνέχεια, από τις 12:20 και μέχρι τις 18:00, επετράπησαν περί τις 35 κινήσεις ανά ώρα για το σύνολο του FIR Αθηνών, σε σχέση με κανονική χωρητικότητα της τάξεως των περίπου 180 κινήσεων. Κάτι που μεταφράζεται σε επίπεδα χαμηλότερα του 20% της κανονικής επιχειρησιακής δυναμικότητας.

Εν τέλει, η σταδιακή επαναφορά της χωρητικότητας ξεκίνησε περίπου στις 18:00 της Κυριακής, 4 του μηνός.

Γεγονός, το οποίο οδήγησε σε εξαιρετικά μεγάλες χρονικές καθυστερήσεις, αλλά και την ταυτόχρονη ακύρωση σειράς πτήσεων εσωτερικού και εξωτερικού. Μάλιστα, το γεγονός πως ουκ ολίγα αεροδρόμια της Δυτικής Ευρώπης σταματούν τη λειτουργία τους κατά τις βραδινές ώρες, επέδρασαν έτι περαιτέρω στην γιγάντωση του προβλήματος.

Μέχρι εδώ ισχύει η factual καταγραφή των γεγονότων και από εδώ και πέρα ξεκινά η σπέκουλα, η παραφιλολογία, η εσκεμμένη παραπληροφόρηση, ο κομματισμός κ.ο.κ. Κι αυτό, καθώς σειρά ανακοινώσεων η ΥΠΑ, ο ΟΤΕ, η ΕΕΕΤ, οι ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας και οι τεχνικοί περί της αεροπλοϊίας, αναζητούν και προσπαθούν να δώσουν μια επαρκή εξήγηση για το κλείσιμο ουσιαστικά – του ελληνικού εναέριου χώρου επί αρκετές ώρες, με τα κόμματα της αντιπολίτευσης -από κοντά- να επιδίδονται σε έναν αγώνα πλειοδοσίας της ανεπάρκειάς τους και της ανευθυνότητάς τους με έναν και μόνο σκοπό: Την απομάκρυνση της σημερινής κυβέρνησης και την επιστροφή τους στην εξουσία με τα κατάλληλα… ταμπούρλα, madame και messier go home και τις λοιπές ανοησίες τις οποίες ως λαός πληρώσαμε με υπέρμετρα μεγάλο τόκο κατά το κοντινό παρελθόν.

Το ζήτημα που έπληξε το FIR Αθηνών, χθες, είναι κάτι υπέρτερο από το πόσο σύγχρονος ή μη είναι ο εξοπλισμός και τα προγράμματα είτε πόσο ψηφιοποιημένη είναι η όλη διαδικασία.

Μια ματιά στο άρτι αναχωρηθέν 2025 και δη στα πλέον σημαντικά και κεντρικά αεροδρόμια παγκοσμίως, με έμφαση στη Δυτική Ευρώπη και τις ΗΠΑ, θα διαπιστώσει πολλαπλά αντίστοιχα παραδείγματα, τα οποία οι εκεί Αρχές σε κάθε περίπτωση μπορεί να μην κατέληξαν φωναχτά σε μια και μόνο αιτία, εντούτοις όμως έδειξαν ξεκάθαρα προς συγκεκριμένες κατευθύνσεις, με κύρια έμφαση στα Βόρειοανατολικά της Ευρώπης και τα δυτικά της Ασίας.

Όσοι δεν αντιλαμβάνονται πως ο κόσμος μας βρίσκεται σε έναν ακήρυχτο πόλεμο, βιώνοντας υβριδικές, μα και ψηφιακές απειλές και σκοτεινές επιχειρήσεις, οι οποίες πραγματοποιούνται από δεδομένα κέντρα και χώρες, δίχως αυτές να δίνουν το παραμικρό ενδιαφέρον για το χάος που δύναται να προκαλέσουν, τότε -απλά- πλανάται πλάνην οικτράν.

Μάλιστα, εάν οι ίδιοι… πεφτοσυννεφάκηδες θεωρούν πως υπάρχουν στην αγορά συστήματα και υπηρεσίες οι οποίες είναι αδιάβλητες, απαραβίαστες και non-stop running απέναντι σε κάθε δυνητικό κακόβουλο εισβολέα και δη με συγκεκριμένη ατζέντα και αποστολή, τότε μάλλον δεν γνωρίζει σε τι κόσμο ζει.

«Не так ли?» ή αλλιώς «Έτσι δεν είναι;», στα Ρώσικα…