Τα drones πέθαναν, τα Jet Drones έρχονται

Το πεδίο των σύγχρονων συγκρούσεων επαναπροσδιορίζεται με μια σαρωτική ταχύτητα που αφήνει πίσω της τα παραδοσιακά δόγματα της αμυντικής στρατηγικής και τα εγχειρίδια των στρατιωτικών σχολών. Όσοι επένδυσαν στα drones με τον έλικα βλέπουν να τους ξεπερνούν οι εξελίξεις με jet drones να έρχονται ως το επόμενο στρατηγικό πλεονέκτημα επί του πεδίου.

Του Χρήστου Μαζανίτη

Όπως επισημαίνεται με ανάγλυφο τρόπο σε πρόσφατη ανάλυση του Atlantic Council, τα ρωσικά jet drones έχουν κάνει την εμφάνισή

τους στο μέτωπο της Ουκρανίας, μετατρέποντας τον εναέριο χώρο σε ένα ζωντανό πεδίο δοκιμής μιας νέας, πρωτόγνωρης πραγματικότητας. Τα μη επανδρωμένα αεροχήματα που κινούνται με προηγούμενους κινητήρες αεριώθησης δεν αποτελούν πλέον προϊόντα θεωρητικής επιστημονικής φαντασίας ή μακρινών εξοπλιστικών σχεδιασμών, αλλά μια σκληρή, καθημερινή απειλή που διαπερνά τα στρώματα της αεράμυνας με ευκολία, αφήνοντας ανήμπορα τα αργά ελικοφόρα οπλισμένα drones που κυριάρχησαν τα προηγούμενα χρόνια.

Η τεχνολογία καλπάζει με ρυθμούς που ζαλίζουν, αναγκάζοντας τα επιτελεία σε όλο τον κόσμο να αναθεωρήσουν άμεσα τις προτεραιότητές τους, καθώς οι γεωγραφικοί περιορισμοί των συγκρούσεων καταρρέουν και η απειλή εξαπλώνεται πολύ πέρα από τα σύνορα της ανατολικής Ευρώπης.

Ραγδαία μετάβαση

Η εξέλιξη της στρατιωτικής τεχνολογίας στον τομέα των μη επανδρωμένων συστημάτων περνά σε μια εντελώς διαφορετική διάσταση, αφήνοντας οριστικά πίσω της την εποχή των ελίκων. Εάν τα προηγούμενα χρόνια τα γνωστά drones τύπου Shahed ή τα κλασικά αναγνωριστικά έδειξαν την αξία τους λόγω του χαμηλού κόστους κατασκευής και της μαζικής τους χρήσης, τα νέα jet drones έρχονται να σαρώσουν τα δεδομένα με την ασύλληπτη ταχύτητα, το μεγάλο ύψος πτήσης και τη δυνατότητα διείσδυσης σε βαριά προστατευμένους εναέριους χώρους.

Οι ελικοφόροι πρόδρομοί τους, αν και αποδείχθηκαν χρήσιμοι σε ρόλους φθοράς, αντιμετωπίζουν ανυπέρβλητους περιορισμούς στις επιδόσεις, καθώς είναι ευάλωτοι σε συμβατικά μέσα αναχαίτισης και διαθέτουν περιορισμένη ευελιξία μπροστά σε σύγχρονα αντιαεροπορικά πλέγματα. Αντίθετα, η ενσωμάτωση τουρμποφάν και τουρμοτζέτ κινητήρων στα νέα οπλισμένα συστήματα εκτοξεύει τις ταχύτητες κοντά στο φράγμα του ήχου, συμπιέζει δραστικά τον χρόνο αντίδρασης των επίγειων συστημάτων αεράμυνας και καθιστά την κατάρρισή τους μια πολυέξοδη και εξαιρετικά δύσκολη εξίσωση.

Αυτή η ποιοτική στροφή αποδεικνύει περίτρανα ότι τα αμυντικά δόγματα που σχεδιάστηκαν για την αντιμετώπιση αργών στόχων καθίστανται παρωχημένα μέσα σε ελάχιστους μήνες, απαιτώντας ριζικές αλλαγές στον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε την προστασία των ζωτικών υποδομών.

Η τουρκική στρατηγική

Μέσα σε αυτό το κλίμα ραγδαίων τεχνολογικών ζυμώσεων και έντονου ανταγωνισμού, η Τουρκία έχει επιλέξει να επενδύσει επιθετικά και μεθοδικά στην αιχμή του δόρατος της αμυντικής τεχνολογίας, παρουσιάζοντας δύο φιλόδοξες πλατφόρμες jet drones που επαναπροσδιορίζουν τους συσχετισμούς ισχύος στην ευρύτερη περιοχή.

Από τη μία πλευρά, το Kizilelma της εταιρείας Baykar (του γαμπρού του Ερντογάν) σχεδιάστηκε από το μηδέν ως ένα προηγμένο μη επανδρωμένο μαχητικό αεροσκάφος, ικανό να επιχειρεί από ελικοφόρα πλοία αμφίβιας επίθεσης, να φέρει χαρακτηριστικά χαμηλής παρατηρησιμότητας και να συνεργάζεται στενά με επανδρωμένα μαχητικά σε αποστολές αερομαχίας και κρούσης. Από την άλλη πλευρά, το TAI Anka 3, υιοθετώντας την πρωτοποριακή σχεδίαση ιπτάμενης πτέρυγας, εστιάζει στην ελαχιστοποίηση του ηλεκτρομαγνητικού και θερμικού αποτυπώματος, προσφέροντας δυνατότητες διείσδυσης σε βάθος και εκτέλεσης βομβαρδισμών υψηλής ακρίβειας χωρίς να γίνεται αντιληπτό από τα εχθρικά ραντάρ. Και τα δύο αυτά οπλικά συστήματα αποδεικνύουν πως η γειτονική χώρα επιδιώκει να αποκτήσει στρατηγικό πλεονέκτημα, περνώντας από τα κλασικά κατασκοπευτικά ή οπλισμένα drones σε αυτόνομα αεροσκάφη κρούσης υψηλών ταχυτήτων που μπορούν να επιχειρούν με επιτυχία σε περιβάλλοντα κορεσμένης και υψηλής απειλής αεράμυνας.

Οι προκλήσεις για την ελληνική αεράμυνα

Οι ραγδαίες αυτές εξελίξεις στο γεωπολιτικό μας περίγυρο δεν αφήνουν περιθώρια εφησυχασμού για την ελληνική πλευρά, καθώς η Πολεμική Αεροπορία καλείται διαρκώς να προσαρμόζει τα επιχειρησιακά της σχέδια και τα εξοπλιστικά της προγράμματα στις νέες, απαιτητικές προκλήσεις.

Στο πλαίσιο της διαρκούς αναζήτησης σύγχρονων λύσεων που θα διατηρήσουν ακέραια την αποτρεπτική ισχύ της χώρας μας, τα επιτελεία εξετάζουν με προσοχή προηγμένες τεχνολογίες και συνεργατικά συστήματα αέρα, με κινητήρες jet, σχεδιασμένα ως οικονομικά αποδοτικά και ευέλικτα μέσα ικανά να δρουν ως πιστοί συνοδοί δίπλα σε σύγχρονα μαχητικά αεροσκάφη τετάρτης και πέμπτης γενιάς (όπως το F-35). Ήδη, δύο τέτοια Jet Drones βρίσκονται στο μικροσκόπιο των ειδικών.

Η φιλοσοφία πίσω από αυτού του είδους τα οπλικά συστήματα προσφέρει στην Πολεμική Αεροπορία τη δυνατότητα να πολλαπλασιάσει την ισχύ πυρός της, να πραγματοποιήσει επικίνδυνες αποστολές αναγνώρισης και καταστολής εχθρικής αεράμυνας, και να προβάλει αποφασιστική αποτροπή χωρίς να εκθέτει πολύτιμο ανθρώπινο δυναμικό σε δυσβάστακτους κινδύνους. Η επόμενη μέρα στον αέρα είναι ήδη εδώ, και η προσαρμογή στα δεδομένα των jet drones δεν αποτελεί απλώς μια επιλογή εκσυγχρονισμού, αλλά μια αδήριτη εθνική αναγκαιότητα για την επιβίωση στο σύγχρονο πεδίο της μάχης.