Συνέδριο ΝΔ: Όσα είδαμε, όσα έλειπαν

Από τις διαδικασίες και ομιλίες του 16ου Συνεδρίου της ΝΔ δεν γίναμε σοφότεροι. Ούτε καταλάβαμε τελικώς αν ο Μητσοτάκης θα προκηρύξει εκλογές αμέσως μετά τη ΔΕΘ, πριν προλάβουν οι αντίπαλοί του να οργανωθούν, ή την επόμενη Άνοιξη, με τη θεσμική λήξη της τετραετίας.

Όπως και να'χει, ο κύβος ερρίφθη και το Συνέδριο χτύπησε το καμπανάκι προς την τελική ευθεία. Οι εκλογές μπορεί να προκηρυχθούν ανά πάσα στιγμή από τον Οκτώβριο και μετά, χωρίς κατ’ ανάγκην να θεωρηθούν πρόωρες.

Ο πρωθυπουργός απευθύνθηκε φυσικά στους δικούς του, αλλά και σε όσους μη «γαλάζιους» ψήφισαν ΝΔ το 2023 και σήμερα αμφιταλαντεύονται: Επανέλαβε το γνωστό επιχείρημα που συχνά χρησιμοποιεί «το είπαμε, το κάναμε», αφού προφανώς θεωρεί ότι ενισχύει την εικόνα του ως αποτελεσματικού ηγέτη. Επίσης εξήγησε γιατί κατά τη γνώμη του αν έρθουν οι «άλλοι» η χώρα θα κυλήσει ξανά στο χάος. Και για να ενισχύσει το επιχείρημά του έθεσε για πρώτη φορά το εξής δίλημμα: «Αν το τριψήφιο τηλέφωνο χτυπήσει στις 3 το πρωί ποιος θα το σηκώσει και τι θα πει σε έναν κόσμο αστάθειας και αβεβαιότητας;». Θέλοντας με αυτή την συμβολική εικόνα να προβάλλει ο ίδιος ως ο μόνος εγγυητής του κύρους και της αξιοπιστίας της χώρας, ως ο μόνος αναγνωρισμένος και δοκιμασμένος ηγέτης να κρατήσει το τιμόνι. Με άλλα λόγια, να περάσει το μήνυμα ότι σοβαρή εναλλακτική δεν υπάρχει και δεν είναι καιρός για πειράματα. Ότι ο κατακερματισμός και η οχλαγωγία στο χώρο της αντιπολίτευσης είναι κίνδυνος για τη χώρα.

Κατά τα λοιπά, στο Συνέδριο διατυπώθηκαν τα γνωστά ευχολόγια περί ενότητας και οι εκκλήσεις εκλογικής ετοιμότητας. Έγιναν κυρίως προσπάθειες ανύψωσης του ηθικού σε μια περίοδο κατά την οποία η ΝΔ είναι μεν πρώτη, αλλά εμφανίζεται με τραύματα στις δημοσκοπήσεις και χωρίς εγγυημένη την αυτοδυναμία. Δεν έλειψαν φυσικά και οι μπηχτές από την εσωκομματική αντιπολίτευση του Μητσοτάκη. Όπως αποδεικνύεται, είναι τελικά πολύ άνετο να είσαι επτά χρόνια δελφίνος και να κάθεσαι στα ρηχά, στην ασφάλεια ενός κορυφαίου υπουργείου, ενώ η κυβέρνηση βρίσκεται στο πέλαγος με καταιγίδα και ο καπετάνιος παλεύει να κρατήσει το καράβι!

Αισθητή ήταν η απουσία από το Συνέδριο και των δύο πρώην πρωθυπουργών της ΝΔ, η οποία όπως και να το κάνουμε έχει τη σημασία της. Ανεξάρτητα από τη συνεισφορά του καθενός, μικρή, ζημιογόνα ή ασήμαντη, σοφότερο είναι να πολλαπλασιάζεις δυνάμεις παρά να αφαιρείς, σε μια μεγάλη παράταξη.

Πιο εκκωφαντική και σημαντική ήταν κατά τη γνώμη μου η απουσία των προσώπων της επόμενης ημέρας. Οι ίδιοι υπουργοί και οι ίδιοι κομματικοί που βλέπουμε εδώ και δεκαετίες ανέβηκαν στο βήμα του Συνεδρίου και πήραν το λόγο. Καμία έκπληξη ή έστω νύξη για τα νέα πρόσωπα που πρέπει να ενσαρκώσουν την Ελλάδα του 2030, η οποία δεν μπορεί να εκπροσωπείται αποκλειστικά από όσους την αντιπροσωπεύουν από το 2019. Η κόπωση των ψηφοφόρων και ή δίψα για ανανέωση του πολιτικού προσωπικού είναι σημαντικοί παράγοντες και παίζουν ρόλο σε ένα εκλογικό αποτέλεσμα. Κάποιοι υπουργοί και στελέχη κούρασαν, κάποιοι κουράστηκαν, κάποιοι δεν μπορούν, όπως και να το δούμε.

Ξεκάθαρα προέκυψε από το Συνέδριο της ΝΔ ότι μόνο ο Μητσοτάκης ασχολείται με το τι πρέπει να γίνει στην ελληνική οικονομία, άμυνα και εξωτερική πολιτική, μετά τις εκλογές του 2027. Σε όλο το αντιπολιτευτικό φάσμα δεν φαίνεται να υπάρχει κάποιο άλλο πρόσωπο που να διαθέτει επαρκή εξοικείωση με τη διαχείριση τέτοιων ζητημάτων. Οι υπόλοιποι πολιτικοί αρχηγοί ασχολούνται με την προσωπική τους πολιτική επιβίωση και αγωνίζονται αποκλειστικά με το να κρατήσουν το κεφάλι έξω από το νερό. Η μάχη δίνεται για τη δεύτερη ή τρίτη θέση, όχι για τα προβλήματα της χώρας.

Αυτό είναι και το μεγάλο πλεονέκτημα του Μητσοτάκη. Όπως φάνηκε και στην τελευταία έρευνα της MRB, για παράδειγμα, μπορεί το 66,7% να κρίνει αρνητικά τους κυβερνητικούς χειρισμούς στην αντιμετώπιση των ανατιμήσεων και των οικονομικών συνεπειών, αλλά το 30,8% τους αξιολογεί θετικά. Για όσους ξέρουν να διαβάζουν τις έρευνες το δεύτερο έχει μεγαλύτερη σημασία από το πρώτο. Και ανεξάρτητα από το ποιος θα κερδίσει, πάμε σε εκλογές και μόνο ένας έχει συνολική πρόταση για την χώρα. Όλοι οι υπόλοιποι πάνε για επικρατήσουν του αντιπάλου τους και ύστερα βλέπουμε. 

Διαβάστε περισσότερα στο iefimerida.gr

Από τις διαδικασίες και ομιλίες του 16ου Συνεδρίου της ΝΔ δεν γίναμε σοφότεροι. Ούτε καταλάβαμε τελικώς αν ο Μητσοτάκης θα προκηρύξει εκλογές αμέσως μετά τη ΔΕΘ, πριν προλάβουν οι αντίπαλοί του να οργανωθούν, ή την επόμενη Άνοιξη, με τη θεσμική λήξη της τετραετίας.

Όπως και να'χει, ο κύβος ερρίφθη και το Συνέδριο χτύπησε το καμπανάκι προς την τελική ευθεία. Οι εκλογές μπορεί να προκηρυχθούν ανά πάσα στιγμή από τον Οκτώβριο και μετά, χωρίς κατ’ ανάγκην να θεωρηθούν πρόωρες.

Ο πρωθυπουργός απευθύνθηκε φυσικά στους δικούς του, αλλά και σε όσους μη «γαλάζιους» ψήφισαν ΝΔ το 2023 και σήμερα αμφιταλαντεύονται: Επανέλαβε το γνωστό επιχείρημα που συχνά χρησιμοποιεί «το είπαμε, το κάναμε», αφού προφανώς θεωρεί ότι ενισχύει την εικόνα του ως αποτελεσματικού ηγέτη. Επίσης εξήγησε γιατί κατά τη γνώμη του αν έρθουν οι «άλλοι» η χώρα θα κυλήσει ξανά στο χάος. Και για να ενισχύσει το επιχείρημά του έθεσε για πρώτη φορά το εξής δίλημμα: «Αν το τριψήφιο τηλέφωνο χτυπήσει στις 3 το πρωί ποιος θα το σηκώσει και τι θα πει σε έναν κόσμο αστάθειας και αβεβαιότητας;». Θέλοντας με αυτή την συμβολική εικόνα να προβάλλει ο ίδιος ως ο μόνος εγγυητής του κύρους και της αξιοπιστίας της χώρας, ως ο μόνος αναγνωρισμένος και δοκιμασμένος ηγέτης να κρατήσει το τιμόνι. Με άλλα λόγια, να περάσει το μήνυμα ότι σοβαρή εναλλακτική δεν υπάρχει και δεν είναι καιρός για πειράματα. Ότι ο κατακερματισμός και η οχλαγωγία στο χώρο της αντιπολίτευσης είναι κίνδυνος για τη χώρα.

Κατά τα λοιπά, στο Συνέδριο διατυπώθηκαν τα γνωστά ευχολόγια περί ενότητας και οι εκκλήσεις εκλογικής ετοιμότητας. Έγιναν κυρίως προσπάθειες ανύψωσης του ηθικού σε μια περίοδο κατά την οποία η ΝΔ είναι μεν πρώτη, αλλά εμφανίζεται με τραύματα στις δημοσκοπήσεις και χωρίς εγγυημένη την αυτοδυναμία. Δεν έλειψαν φυσικά και οι μπηχτές από την εσωκομματική αντιπολίτευση του Μητσοτάκη. Όπως αποδεικνύεται, είναι τελικά πολύ άνετο να είσαι επτά χρόνια δελφίνος και να κάθεσαι στα ρηχά, στην ασφάλεια ενός κορυφαίου υπουργείου, ενώ η κυβέρνηση βρίσκεται στο πέλαγος με καταιγίδα και ο καπετάνιος παλεύει να κρατήσει το καράβι!

Αισθητή ήταν η απουσία από το Συνέδριο και των δύο πρώην πρωθυπουργών της ΝΔ, η οποία όπως και να το κάνουμε έχει τη σημασία της. Ανεξάρτητα από τη συνεισφορά του καθενός, μικρή, ζημιογόνα ή ασήμαντη, σοφότερο είναι να πολλαπλασιάζεις δυνάμεις παρά να αφαιρείς, σε μια μεγάλη παράταξη.

Πιο εκκωφαντική και σημαντική ήταν κατά τη γνώμη μου η απουσία των προσώπων της επόμενης ημέρας. Οι ίδιοι υπουργοί και οι ίδιοι κομματικοί που βλέπουμε εδώ και δεκαετίες ανέβηκαν στο βήμα του Συνεδρίου και πήραν το λόγο. Καμία έκπληξη ή έστω νύξη για τα νέα πρόσωπα που πρέπει να ενσαρκώσουν την Ελλάδα του 2030, η οποία δεν μπορεί να εκπροσωπείται αποκλειστικά από όσους την αντιπροσωπεύουν από το 2019. Η κόπωση των ψηφοφόρων και ή δίψα για ανανέωση του πολιτικού προσωπικού είναι σημαντικοί παράγοντες και παίζουν ρόλο σε ένα εκλογικό αποτέλεσμα. Κάποιοι υπουργοί και στελέχη κούρασαν, κάποιοι κουράστηκαν, κάποιοι δεν μπορούν, όπως και να το δούμε.

Ξεκάθαρα προέκυψε από το Συνέδριο της ΝΔ ότι μόνο ο Μητσοτάκης ασχολείται με το τι πρέπει να γίνει στην ελληνική οικονομία, άμυνα και εξωτερική πολιτική, μετά τις εκλογές του 2027. Σε όλο το αντιπολιτευτικό φάσμα δεν φαίνεται να υπάρχει κάποιο άλλο πρόσωπο που να διαθέτει επαρκή εξοικείωση με τη διαχείριση τέτοιων ζητημάτων. Οι υπόλοιποι πολιτικοί αρχηγοί ασχολούνται με την προσωπική τους πολιτική επιβίωση και αγωνίζονται αποκλειστικά με το να κρατήσουν το κεφάλι έξω από το νερό. Η μάχη δίνεται για τη δεύτερη ή τρίτη θέση, όχι για τα προβλήματα της χώρας.

Αυτό είναι και το μεγάλο πλεονέκτημα του Μητσοτάκη. Όπως φάνηκε και στην τελευταία έρευνα της MRB, για παράδειγμα, μπορεί το 66,7% να κρίνει αρνητικά τους κυβερνητικούς χειρισμούς στην αντιμετώπιση των ανατιμήσεων και των οικονομικών συνεπειών, αλλά το 30,8% τους αξιολογεί θετικά. Για όσους ξέρουν να διαβάζουν τις έρευνες το δεύτερο έχει μεγαλύτερη σημασία από το πρώτο. Και ανεξάρτητα από το ποιος θα κερδίσει, πάμε σε εκλογές και μόνο ένας έχει συνολική πρόταση για την χώρα. Όλοι οι υπόλοιποι πάνε για επικρατήσουν του αντιπάλου τους και ύστερα βλέπουμε. 

Διαβάστε περισσότερα στο iefimerida.gr