Ποιος είναι αντισημίτης;

Ο ακτιβισμός κατά του αντισημιτισμού και υπέρ του Κράτους του Ισραήλ είναι μέρος της ζωής μου. Είμαι σιωνιστής. Έχω υπηρετήσει στο ισραηλινό διοικητικό συμβούλιο του Anti Defamation League, του μεγαλύτερου διεθνούς οργανισμού κατά του ρατσισμού και του αντισημιτισμού, και έχω υπάρξει συν επικεφαλής του Task Force of Antisemitism του Jewish Agency, που είναι υπό την αιγίδα του εκάστοτε πρωθυπουργού του Ισραήλ.

Η εμπειρία μου σε αυτούς τους οργανισμούς αλλά και τα χρόνια που μεγάλωσα στην Ελλάδα με έχουν οδηγήσει στο να αναπτύξω ιδιαίτερα ευαίσθητες κεραίες σε θέματα που αφορούν στον αντισημιτισμό.

Με τρόμο και συγχρόνως με αηδία, παρακολουθώ το νέο κύμα αντισημιτισμού στη Δύση, καλυμμένο με τον φερετζέ του αντισιωνισμού. Αδαείς πολίτες της Δύσης που δεν έχουν ιδέα τι σημαίνει σιωνισμός βρήκαν ξαφνικά μια καραμέλα να πιπιλάνε που τους «επιτρέπει» να εκφράζουν ελεύθερα και με στόμφο τον αντισημιτισμό τους. Φυσικά, το Τικ Τοκ, που είναι κινεζικών συμφερόντων, και τα δισεκατομμύρια που το Κατάρ έχει σπαταλήσει για να επηρεάζει πολιτικούς, ακαδημαϊκούς και δημοσιογράφους, έχουν αναγάγει την αντισημιτική προπαγάνδα σε επιστήμη. Έτσι, είδαμε στις 8 Οκτωβρίου του 2023, μία μόνο ημέρα μετά τη σφαγή της Χαμάς, να διαδηλώνουν «αυθόρμητα» φοιτητές και κυρίως αριστεροί καλλιτέχνες, καθηγητές και συνδικαλιστές, κατά του Ισραήλ και υπέρ της Χαμάς, μιας τρομοκρατικής οργάνωσης που μόλις μία μέρα πριν είχε διαπράξει ένα από τα χειρότερα εγκλήματα από τη λήξη του Β' ΠΠ.

Οι ίδιοι «ευαίσθητοι» διαδηλωτές ουδέποτε διαδήλωσαν για την πραγματική γενοκτονία στο Σουδάν, για τους πάνω από 50.000 Χριστιανούς που έχουν σφαγιαστεί στη Νιγηρία, για τους Μουσουλμάνους της Κίνας, ή για τους πάνω από 30.000 Ιρανούς διαδηλωτές κατά του ιρανικού καθεστώτος που σφαγιάστηκαν μέσα σε 2-3 μέρες και για το πάνω από 1 εκατ. που έχει σκοτωθεί στον πόλεμο Ρωσίας - Ουκρανίας. Αυτό μπορεί να σημαίνει μόνο δύο πράγματα. Ή ότι οι ζωές των μαύρων, των μουσουλμάνων της Κίνας και των διαδηλωτών στο Ιράν, δεν έχουν για αυτούς καμία αξία, ή είναι αντισημίτες. Μάλλον και τα δύο.

Με έκπληξη λοιπόν άκουσα τη Ζωή Κωνσταντοπούλου να αποκαλεί στη Βουλή τον Άδωνι Γεωργιάδη «αντισημίτη» και αμέσως μου ήρθε στο μυαλό η γνωστή παροιμία για τον γάιδαρο και τον πετεινό. Τον Άδωνι Γεωργιάδη τον πολέμησα με κάθε τρόπο για χρόνια και είχα δίκιο. Ήμουν όμως ο πρώτος που δέχτηκε την ειλικρινή συγγνώμη του για τα πεπραγμένα του, γιατί μόνο κάποιος που πραγματικά καταλαβαίνει τα λάθη του μπορεί να εκφράσει τη μετάνοιά του με τον τρόπο που το έπραξε αυτός. Οι πράξεις του έκτοτε είναι η καλύτερη απόδειξη ότι μελέτησε, έμαθε και μετάνιωσε. Άλλοι, όπως ο Μάκης Βορίδης, το έκαναν με έναν τρόπο γιαλαντζί για να υπουργοποιηθούν. Ο Γεωργιάδης το έκανε επειδή κατάλαβε.
Η Ζωή Κωνσταντοπούλου ούτε μελέτησε, ούτε έμαθε, ούτε κατάλαβε, ούτε μετάνιωσε. Και η ίδια και ο πατέρας της έχουν επανειλημμένως υπερασπιστεί τρομοκράτες. Η ίδια είναι πρωτοπόρος της διαστρέβλωσης της λέξης «σιωνισμός» και τη χρησιμοποιεί κατά κόρον για να καλύψει τον αντισημιτισμό της. Πριν πολλά χρόνια είχα βρεθεί απέναντί της στα πλαίσια της εξεταστικής επιτροπής της Βουλής για τη λίστα Λαγκάρντ. Οι κεραίες μου του αντισημιτισμού δεν χρειάζονταν να είναι ιδιαίτερα ευαίσθητες στη δική της περίπτωση. Επαναλάμβανε το αφήγημα της αντισημιτικής επίθεσης που δεχόμουν εκείνο τον καιρό και ήταν σαν να είχα μπροστά μου τον Κασιδιάρη. Δεν μπορούσε να κρύψει τον αντισημιτισμό της και απ’ ό,τι είδα από αυτά που έλεγε στη Βουλή, ακόμη δεν μπορεί.

Όμως, μέσα σε όλο αυτό το μπέρδεμα, ποτέ δεν ήμουν πιο αισιόδοξος για τη μείωση του αντισημιτισμού στην Ελλάδα και τις σχέσεις των δύο χωρών. Όλο και περισσότεροι Έλληνες καταλαβαίνουν τι πραγματικά συμβαίνει στη Μέση Ανατολή και το ότι το Ισραήλ είναι το προπύργιο του Δυτικού πολιτισμού. Οι δύο χώρες και οι δύο πανάρχαιοι πολιτισμοί αντιμετωπίζουν τους ίδιους κινδύνους που μόνο ενωμένοι θα μπορέσουν να τους αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά. Σε θέματα αντισημιτισμού, η Ελλάδα τού σήμερα δεν έχει καμία σχέση με την Ελλάδα στην οποία μεγάλωσα τη δεκαετία του '80 και ακόμη με την Ελλάδα του 2010 όταν οι περισσότεροι Έλληνες και ΜΜΕ τάχθηκαν υπέρ της τουρκικής Φλοτίλας όταν την απέκρουσε το Ισραήλ.
Η Ελλάδα τού σήμερα έχει ενημερωθεί, έχει μάθει και έχει καταλάβει ότι το Ισραήλ είναι ο καλύτερός της σύμμαχος στην περιοχή της νοτιοανατολικής Μεσογείου.

Σάμπυ Μιωνής
Πρόεδρος του Επιμελητηρίου Ισραήλ Ελλάδος

Διαβάστε περισσότερα στο iefimerida.gr

Ο ακτιβισμός κατά του αντισημιτισμού και υπέρ του Κράτους του Ισραήλ είναι μέρος της ζωής μου. Είμαι σιωνιστής. Έχω υπηρετήσει στο ισραηλινό διοικητικό συμβούλιο του Anti Defamation League, του μεγαλύτερου διεθνούς οργανισμού κατά του ρατσισμού και του αντισημιτισμού, και έχω υπάρξει συν επικεφαλής του Task Force of Antisemitism του Jewish Agency, που είναι υπό την αιγίδα του εκάστοτε πρωθυπουργού του Ισραήλ.

Η εμπειρία μου σε αυτούς τους οργανισμούς αλλά και τα χρόνια που μεγάλωσα στην Ελλάδα με έχουν οδηγήσει στο να αναπτύξω ιδιαίτερα ευαίσθητες κεραίες σε θέματα που αφορούν στον αντισημιτισμό.

Με τρόμο και συγχρόνως με αηδία, παρακολουθώ το νέο κύμα αντισημιτισμού στη Δύση, καλυμμένο με τον φερετζέ του αντισιωνισμού. Αδαείς πολίτες της Δύσης που δεν έχουν ιδέα τι σημαίνει σιωνισμός βρήκαν ξαφνικά μια καραμέλα να πιπιλάνε που τους «επιτρέπει» να εκφράζουν ελεύθερα και με στόμφο τον αντισημιτισμό τους. Φυσικά, το Τικ Τοκ, που είναι κινεζικών συμφερόντων, και τα δισεκατομμύρια που το Κατάρ έχει σπαταλήσει για να επηρεάζει πολιτικούς, ακαδημαϊκούς και δημοσιογράφους, έχουν αναγάγει την αντισημιτική προπαγάνδα σε επιστήμη. Έτσι, είδαμε στις 8 Οκτωβρίου του 2023, μία μόνο ημέρα μετά τη σφαγή της Χαμάς, να διαδηλώνουν «αυθόρμητα» φοιτητές και κυρίως αριστεροί καλλιτέχνες, καθηγητές και συνδικαλιστές, κατά του Ισραήλ και υπέρ της Χαμάς, μιας τρομοκρατικής οργάνωσης που μόλις μία μέρα πριν είχε διαπράξει ένα από τα χειρότερα εγκλήματα από τη λήξη του Β' ΠΠ.

Οι ίδιοι «ευαίσθητοι» διαδηλωτές ουδέποτε διαδήλωσαν για την πραγματική γενοκτονία στο Σουδάν, για τους πάνω από 50.000 Χριστιανούς που έχουν σφαγιαστεί στη Νιγηρία, για τους Μουσουλμάνους της Κίνας, ή για τους πάνω από 30.000 Ιρανούς διαδηλωτές κατά του ιρανικού καθεστώτος που σφαγιάστηκαν μέσα σε 2-3 μέρες και για το πάνω από 1 εκατ. που έχει σκοτωθεί στον πόλεμο Ρωσίας - Ουκρανίας. Αυτό μπορεί να σημαίνει μόνο δύο πράγματα. Ή ότι οι ζωές των μαύρων, των μουσουλμάνων της Κίνας και των διαδηλωτών στο Ιράν, δεν έχουν για αυτούς καμία αξία, ή είναι αντισημίτες. Μάλλον και τα δύο.

Με έκπληξη λοιπόν άκουσα τη Ζωή Κωνσταντοπούλου να αποκαλεί στη Βουλή τον Άδωνι Γεωργιάδη «αντισημίτη» και αμέσως μου ήρθε στο μυαλό η γνωστή παροιμία για τον γάιδαρο και τον πετεινό. Τον Άδωνι Γεωργιάδη τον πολέμησα με κάθε τρόπο για χρόνια και είχα δίκιο. Ήμουν όμως ο πρώτος που δέχτηκε την ειλικρινή συγγνώμη του για τα πεπραγμένα του, γιατί μόνο κάποιος που πραγματικά καταλαβαίνει τα λάθη του μπορεί να εκφράσει τη μετάνοιά του με τον τρόπο που το έπραξε αυτός. Οι πράξεις του έκτοτε είναι η καλύτερη απόδειξη ότι μελέτησε, έμαθε και μετάνιωσε. Άλλοι, όπως ο Μάκης Βορίδης, το έκαναν με έναν τρόπο γιαλαντζί για να υπουργοποιηθούν. Ο Γεωργιάδης το έκανε επειδή κατάλαβε.
Η Ζωή Κωνσταντοπούλου ούτε μελέτησε, ούτε έμαθε, ούτε κατάλαβε, ούτε μετάνιωσε. Και η ίδια και ο πατέρας της έχουν επανειλημμένως υπερασπιστεί τρομοκράτες. Η ίδια είναι πρωτοπόρος της διαστρέβλωσης της λέξης «σιωνισμός» και τη χρησιμοποιεί κατά κόρον για να καλύψει τον αντισημιτισμό της. Πριν πολλά χρόνια είχα βρεθεί απέναντί της στα πλαίσια της εξεταστικής επιτροπής της Βουλής για τη λίστα Λαγκάρντ. Οι κεραίες μου του αντισημιτισμού δεν χρειάζονταν να είναι ιδιαίτερα ευαίσθητες στη δική της περίπτωση. Επαναλάμβανε το αφήγημα της αντισημιτικής επίθεσης που δεχόμουν εκείνο τον καιρό και ήταν σαν να είχα μπροστά μου τον Κασιδιάρη. Δεν μπορούσε να κρύψει τον αντισημιτισμό της και απ’ ό,τι είδα από αυτά που έλεγε στη Βουλή, ακόμη δεν μπορεί.

Όμως, μέσα σε όλο αυτό το μπέρδεμα, ποτέ δεν ήμουν πιο αισιόδοξος για τη μείωση του αντισημιτισμού στην Ελλάδα και τις σχέσεις των δύο χωρών. Όλο και περισσότεροι Έλληνες καταλαβαίνουν τι πραγματικά συμβαίνει στη Μέση Ανατολή και το ότι το Ισραήλ είναι το προπύργιο του Δυτικού πολιτισμού. Οι δύο χώρες και οι δύο πανάρχαιοι πολιτισμοί αντιμετωπίζουν τους ίδιους κινδύνους που μόνο ενωμένοι θα μπορέσουν να τους αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά. Σε θέματα αντισημιτισμού, η Ελλάδα τού σήμερα δεν έχει καμία σχέση με την Ελλάδα στην οποία μεγάλωσα τη δεκαετία του '80 και ακόμη με την Ελλάδα του 2010 όταν οι περισσότεροι Έλληνες και ΜΜΕ τάχθηκαν υπέρ της τουρκικής Φλοτίλας όταν την απέκρουσε το Ισραήλ.
Η Ελλάδα τού σήμερα έχει ενημερωθεί, έχει μάθει και έχει καταλάβει ότι το Ισραήλ είναι ο καλύτερός της σύμμαχος στην περιοχή της νοτιοανατολικής Μεσογείου.

Σάμπυ Μιωνής
Πρόεδρος του Επιμελητηρίου Ισραήλ Ελλάδος

Διαβάστε περισσότερα στο iefimerida.gr