«Στιγμιαίος θυμός»

07:01 8/6/2026 - Πηγή: Real.gr

«Ηταν έγκλημα πάθους» και «την αγαπούσε πάρα πολύ, περισσότερο από τον εαυτό του». Ανοησίες σαν αυτές ακούγονται συνέχεια στα δικαστήρια, για την ακρίβεια κάθε φορά που άτυχη γυναίκα πέφτει νεκρή από τα χέρια του δυνάστη, ο οποίος επειδή είναι και δειλός αναθέτει στη συνέχεια στον δικηγόρο του να επικαλεστεί τραγικές δικαιολογίες για να «δικαιώσει» έναν φόνο! Οι γυναικοκτονίες δεν οφείλονται σε «στιγμιαίο θυμό». Πυροδοτούνται από αρχαίες αντιλήψεις, την ανάγκη του ελέγχου και το αίσθημα ιδιοκτησίας που νιώθουν οι συμπλεγματικοί ναρκισσιστές απέναντι στα θύματά τους. Ο φόνος έρχεται όταν η γυναίκα επιχειρεί να λυτρωθεί από τον δεσπότη του καθημερινού της τρόμου αναζητώντας την ανεξαρτητοποίηση και ο δράστης δεν έμαθε ως ενήλικος να διαχειρίζεται την απόρριψη. Γιατί στον δικό του άρρωστο και θρασύδειλο κόσμο η γυναίκα είναι προέκταση του εαυτού του ή κτήμα του.

Σχεδόν πάντα αυτοί οι τύποι νιώθουν ανώτεροι ως άνδρες και, επειδή ουδείς θα ασχοληθεί μαζί τους προκαταβολικά, θα βασανίσουν, θα απειλήσουν, θα σκοτώσουν και μετά θα ισχυριστούν ότι νοσούν ψυχικά. Αυτό το μοτίβο επαναλαμβάνεται κάθε, μα κάθε φορά γιατί φαίνεται ότι βρήκε τρόπο η παθογένεια να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα και οι φονιάδες γνωρίζουν βήμα προς βήμα τη διαδικασία. Διατείνομαι λοιπόν πως τώρα η πολιτεία πρέπει να αλλάξει τακτική στην αντιμετώπιση του φαινομένου και να επιδιώξει την ουσιαστική προστασία των θυμάτων «πριν» από τα κρίσιμα λεπτά που ο φονιάς εκδηλώνει την εκδικητική του μανία. Ακόμα και αν αυτό σημαίνει καταγραφή και ηλεκτρονική παρακολούθηση των κακοποιητών οι οποίοι δεν πρόλαβαν να γίνουν φονιάδες. Και να τους στιγματίζει. Να τους μαθαίνουμε όλοι. Πριν σκοτώσουν. Ξανά…

Keywords