Ο νόμος της ήσσονος προσπάθειας

Την περασμένη Κυριακή, κατά τη διάρκεια της επίσκεψης του πρωθυπουργού στις Σέρρες, καταγράφηκε στις κάμερες ένα χαριτωμένο περιστατικό. Το μικρό αγόρι που πλησίασε τον Κυριάκο Μητσοτάκη και του ζήτησε το ποσό των 2.000 ευρώ κυριάρχησε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Προφανώς, το παιδί έχει κάποιο σοβαρό λόγο να ζητά αυτά τα χρήματα ή μπορεί να έχει ακούσει από ενήλικες ότι αυτό το ποσό λύνει σημαντικά προβλήματα. Υποθέτω ότι η σκέψη που έκανε ήταν απλή. Ενα τέτοιο αίτημα μπροστά στις κάμερες και στο κοινό υποδοχής δεσμεύει με κάποιον τρόπο τον πρωθυπουργό! Ομως, η συγκεκριμένη ενέργεια του πιτσιρίκου είναι ενδεικτική του τρόπου με τον οποίο σκέφτεται ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας μας σήμερα. «Να τα βρω χωρίς να ματώσω».

Ο νόμος της ήσσονος προσπάθειας και η εύκολη διαδρομή, ακόμα και αν ελλοχεύει ο κίνδυνος να χαρακτηριστεί παράνομη. Το μικρό αγόρι είναι το μόνο που δεν φταίει για τη σκέψη που έκανε. Ελάχιστοι στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης σχολίασαν τους λόγους που το ώθησαν σε αυτή την ενέργεια. Οι συντριπτικά περισσότεροι έγραψαν: «Είναι δυνατόν να μην έχει ο πρωθυπουργός 2.000 ευρώ πάνω του»; Οταν περνάς από τη διάβαση πεζών με 70 χλμ. και μουντζώνεις τον πεζό, ο οποίος οριακά πρόλαβε να σώσει τη ζωή του, ή όταν σε πιάνουν πιωμένο (ή πιωμένη) στην παραλιακή με το παιδί σου στο πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου και ψάχνεις στο τηλέφωνο να βρεις όποιον επίσημο γνωρίζεις για να πέσεις στα μαλακά, ποιο είναι το μάθημα που διδάσκεις στο σπλάχνο σου; Είναι βολικές η διαφυγή και η αυτοεξαίρεση από την παθογένεια της διαφθοράς. Ας ξανακοιταχτούμε όλοι στον καθρέφτη…

Keywords