Μεταξύ μαΣ

Περιήγηση στο γυαλιστερό, ορθογώνιο σύμπαν, με μικρές στάσεις σε ό,τι ιντριγκάρει, δικαιώνει ή προκαλεί

– ΜΕ ΠΛΗΡΗ ευθύνη της μητρικής αγάπης της η Δωροθέα Μερκούρη δήλωσε: «Οι κόρες μου θέλω να ζήσουν, όπου νιώθουν ελευθερία, δικαιοσύνη, δίκαιο και όπου είναι προστατευμένες από τη χώρα τους. Δεν ξέρω πού θα είναι αυτό». Ε, καμιά Δανία, κάνας Καναδάς, κάνας Αρης…

– ΕΝΩ η Ευγενία Δημητροπούλου διηγήθηκε τον δικό της προβληματισμό σε σχέση με την 5 ετών κόρη της: «Πάμε μια μέρα σχολείο, είχε συννεφιά και μου λέει “Μαμά, όταν βρέχει, τα σύννεφα κλαίνε ή κάνουν τσίσα;”».

– «ΕΤΟΙΜΑΖΩ κάτι πολύ τηλεοπτικό, αλλά δεν μπορώ να πω τίποτα». Προφανώς το μέγεθος της σιωπής της Τραϊάνας Ανανία είναι ευθέως ανάλογο με την τηλεοπτικότητα αυτού που ετοιμάζει.

– «ΕΓΩ δεν αντέχω την τοξικότητα, δεν μπορώ», ξεκαθάρισε ο Γρηγόρης Βαλτινός. «Πιστεύω ότι, όταν ένας άνθρωπος καβαλήσει ένα καλάμι ή νιώσει ότι είναι κάτι διαφορετικό, κάτι πιο μεγάλο κλπ. αυτομάτως γίνεται τοξικός. Δηλαδή, γίνεται δυσάρεστος με τους άλλους». Η τοξικότητα βέβαια, δεν ξεκινά από το καλάμι, αλλά πιο πριν, από την ανασφάλεια ότι δεν σε βλέπει κανείς χωρίς αυτό.

– «ΟΤΑΝ έχεις μια κριτική ικανότητα και μια μικρή αντίληψη, να μπορείς να φιλτράρεις τα πράγματα που σου έχουν συμβεί, ώστε να μην επαναλάβεις τα λάθη –αλλά να μην τα απαρνείσαι κιόλας- νομίζω ότι η ζωή κάπως είναι πιο διαχειρίσιμη», εξήγησε η Γιούλικα Σκαφιδά.

– «ΤΕΛΙΚΑ υπάρχει Θεός, γιατί συναντήθηκα με τον Χάρη Ρώμα και μου έδωσε έναν πάρα πολύ ωραίο ρόλο!». Ναι, Μιχάλη Ιατρόπουλε, και υπάρχει Θεός και στα ρεπό του κάνει τον διευθυντή κάστινγκ.

– ΦΩΤΗΣ Σεργουλόπουλος: «Τι ξέρεις καλά;». Λένα Δροσάκη: «Ωραία ερώτηση».

Keywords