Τα απομεινάρια μιας νύχτας

«Σκότω λιμός ξύνοικος» έγραφε ο αρχαίος τραγικός Αισχύλος. Δηλαδή «μέσα στο σκοτάδι συνυπάρχει η πείνα». Πριν όμως ενσκήψουν και τα δύο καταιγιστικά στην Ελλάδα της κρίσης, ο παλαιός δικομματισμός χόρταινε από λαϊκισμό και κρατισμό. Και βαρυστομάχιαζε τσιμπολογώντας από το κέτερινγκ της πλαστής ευημερίας. Με τα συνήθη κουταλοπίρουνα. Αλισβερίσια, νταραβέρια, διορισμούς, ρουσφέτια, διευκολύνσεις και χαριστικές ρυθμίσεις. Τότε, η ανανεωτική Αριστερά δεν είχε παγιδευτεί ακόμα στο τράνζιτο τοπίο των εκλογικών αναμονών. Με μειλίχια σύνεση δοκίμαζε τα ορεκτικά του εκσυγχρονισμού, χωρίς φαρισαϊκές σόδες και πικρά χωνευτικά της εξουσίας.
Keywords