Το Μυστικό των Χριστουγέννων - Χειμερινό Ηλιοστάσιο, η μέρα που πιάνουν οι Ευχές

ΦΩΣ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΝΥΧΤΑ
Η εορταστική περίοδος των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς έχουν δύο όψεις. Από την μια είναι πάντα συνυφασμένες με την οικογενειακή ατμόσφαιρα, τα λαμπερά φώτα και τον στολίδια, την ανταλλαγή δώρων αγάπης και γενικά την αισιοδοξία και τη ελπίδα για την αλλαγή και το καινούργιο. Από την άλλη πλευρά, οι ψυχολόγοι μας λένε ότι στατιστικά έχει παρατηρηθεί ότι οι γιορτές, ίσως ακριβώς επειδή υπάρχει αυτή η ατμόσφαιρα οικογενειακής γιορτής και αγάπης, είναι και μια περίοδος που τα μοναχικά
άτομα νιώθουν έντονα την μοναξιά τους, κλείνονται περισσότερο στον εαυτό τους και υπάρχει έξαρση της μελαγχολικής διάθεσης και κατάθλιψης.
Είναι οι δυο όψεις του νομίσματος που ......
συμβολικά υπάρχουν πάντα μέσα σ΄ αυτή την περίοδο. Η μαύρη νύχτα από την μια, και η ελπίδα, η υπόσχεση του φωτός μέσα στο πιο βαθύ σκοτάδι από την άλλη. Μέσα στην καρδιά του χειμώνα, ακριβώς τότε δηλαδή που οι νύχτες είναι οι πιο κρύες και σκοτεινές του χρόνου, το φωτεινό αστέρι εμφανίζεται στον ουρανό, αναγγέλλοντας την έλευση του Θεανθρώπου, του Θείου βρέφους που φέρνει την υπόσχεση ελπίδας για την αλλαγή. Ο σπόρος για την αναγέννηση έχει φυτευτεί στο πιο βαθύ σκοτάδι και περιμένει υπομονετικά να βλαστήσει, να βγάλει ρίζες και κορμό και τελικά δώσει καρπούς και άνθη.
ΜΙΑ ΠΑΛΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ
Η εποχή γύρω από το χειμερινό ηλιοστάσιο έως και τις αρχές του Γενάρη, είναι από τις αρχαιότερες εορταστικές περιόδους των ανθρώπων. Η εορτή της Γέννησης του Φωτός, ή του Πνεύματος ή του Χριστού, είναι πανάρχαια. Πολύ πριν από τον Χριστιανισμό, οι περισσότερες θρησκείες είχαν τοποθετήσει σ΄ αυτή την περίοδο την γέννηση των θεών τους. Ο περσικός ηλιακός θεός Μίθρα, οι αιγυπτιακοί Όσιρις και Ώρος, ο Βάαλ, αλλά και ο Διόνυσος, ο Δίας και ο ημίθεος Ηρακλής είναι μόνο λίγοι από τους θεούς που θεωρείται ότι γεννήθηκαν στο διάστημα αυτό.
Άλλωστε η καθιέρωση της 25ης Δεκεμβρίου σαν ημερομηνία της γέννησης του Ιησού έγινε μετά από μεγάλες και χρονοβόρες συζητήσεις και διαβουλεύσεις που ξεκίνησαν από τον 4ο αιώνα, κράτησαν σχεδόν τριακόσια χρόνια και τελείωσαν με την αποδοχή της ημερομηνίας αυτής και από την εκκλησία της Ιερουσαλήμ τον 7ο αιώνα μετά την γέννηση του Χριστού.
Οι γιορτές χαρακτηρίζονταν από τα ίδια έθιμα που υπάρχουν σήμερα στην Ελλάδα και σε όλη την Ευρώπη. Ο στολισμός των δέντρων, οι φωτισμοί, τα δώρα και οι λιτανείες ήταν πρακτικές ευχαριστίας και δοξασίας της γέννησης του φωτός. Οι αρχαίοι Έλληνες, για παράδειγμα, για την λατρεία του Δια και της Κυβέλης στο ύπαιθρο, στόλιζαν δένδρα με αναθήματα, κουλουράκια και κορδέλες και τα φώτιζαν με λυχνάρια. Τα Ρωμαϊκά χρόνια, στις 19 Δεκεμβρίου άρχιζαν τα Σατουρνάλια. Ήταν εορτές με μεταμφιέσεις, πολύ χορό, τραγούδι, κρασί και ελευθερία για τους δούλους. Οι εορτές συνεχίζονταν έως τις 7 Ιανουαρίου, την εορτή του Ιανού, όπου και έκλεινε η εορταστική περίοδος.
Η ΠΙΟ ΜΑΚΡΙΑ ΝΥΧΤΑ
Το χειμερινό ηλιοστάσιο, τοποθετείται συνήθως μεταξύ 21ης και 23ης Δεκεμβρ
Keywords
Τυχαία Θέματα