Κοινή Δράση εκπαιδευτικών Καρδίτσας: Κάλεσμα για την επέτειο του Πολυτεχνείου

Το πρωινό του Σαββάτου 17 Νοέμβρη του 1973 συνεργεία καθάριζαν την Πατησίων για να μην δει ο λαός της Αθήνας σημάδια από τα γεγονότα της προηγούμενης νύχτας. Ήθελαν να σβήσουν τα σημάδια της κατάληψης των «ελεύθερων αγωνιζόμενων φοιτητών, των ελεύθερων αγωνιζόμενων Ελλήνων». της κατάληψης που ξεγύμνωσε την ψευδοφιλελευεροποίηση του Μαρκεζίνη, που ξεσήκωσε την Ελλάδα που αναστέναζε στα γήπεδα, που έβαλε στην άκρη την λογική της απαγκίστρωσης και της αποχώρησης

από το Πολυτεχνείο, της κατάληψης που πολιτικοποίησε και μετέτρεψε την φοιτητική διαμαρτυρία σε λαϊκή εξέγερση της κατάληψης που διαλύοντας την ατολμία των κυρίαρχων «κομματικών γραμμών» ξεκίνησε από τους «300 προβοκάτορες» και αποτέλεσε την κορυφαία στιγμή του αντιδικτατορικού αγώνα. Ήθελαν να σβήσουν τα ίχνη και τις αποδείξεις αλλά δεν μπόρεσαν …

Στη μεταπολίτευση που ακολούθησε κάποιοι θέλησαν να τη φέρουν στα μέτρα τους, λέγοντας πως δεν υπήρχε άλλη επιλογή από το «Καραμανλής ή τανκς», άλλοι αργότερα θεώρησαν πως δικαιώθηκε στην πράσινη αλλαγή, άλλοι πάλι την ανάλωσαν στη συμμαχία με τις «δημοκρατικές δυνάμεις» ή στις συγκυβερνήσεις με αποστάτες και συνδαιτυμόνες της πρεσβείας, (μια είναι η πρεσβεία). Κάποιοι λίγοι εξαργύρωσαν τη συμμετοχή τους σε κυβερνητικά ή άλλα αξιώματα και ξεχώρισαν, αλλά ήταν απλώς οι μύγες που φαίνονται μεν γιατί είναι μαύρες και επιπλέουν, αλλά είναι ελάχιστες μπροστά στο γάλα (την πλειοψηφία των αγωνιστών) που μόλυναν.

Κάποιοι αν μπορούσαν θα εξαφάνιζαν το τανκ από την εικόνα. Άλλοι θα έσπευδαν να σβήσουν από την πύλη το σύνθημα «ΕΞΩ ΑΙ ΗΠΑ». Πολλοί θα ντούμπλαραν το σύνθημα «ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΛΑΕ» με συνθήματα όπως «ανήκομεν εις την Δύσιν», «αλλαγή», «απαλλαγή», «κάθαρση» (πολύ γέλιο), «εκσυγχρονισμό», «επανίδρυση», «λεφτά υπάρχουν» «έρχεται η ανάπτυξη» αλλά έρχεται και η «ελπίδα».

Θα το ήθελαν… αλλά δεν μπορούν. Γιατί η ιστορία μπορεί να γράφεται από τους νικητές ή από τους κυρίαρχους καθεστωτικούς κάθε φορά, αλλά πάντα κάτι συμβαίνει και κάτι απρόβλεπτο γκρεμίζει τους χάρτινους πύργους της επίσημης διήγησης για το νόημα της κάθε εξέγερσης. Της εξέγερσης του Πολυτεχνείου.

44 χρόνια μετά, το ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ δεν κόβεται ούτε ράβεται στα μέτρα κανενός κοστουμιού (γραβατωμένου ή όχι). Απειλεί την ηγεμονία της μεμψιμοιρίας και του φόβου, διαλύει την ομίχλη της απογοήτευσης και δυναμιτίζει την ιδιώτευση και τον συμφεροντολογισμό, ανοίγει δρόμους και εμπνέει αγώνες. Γι’ αυτό και χύνουν τόσο μελάνι. Θέλουν να το θάψουν στα βιβλία που ξαναδιηγούνται την ιστορία όπως τους βολεύει. Κρύβουν την αλήθεια. Αυτή φοβούνται. Ξέρουν πως «δεν έγινε ο Νοέμβρης για τον Καραμανλή», ούτε «δικαιώθηκε στην αλλαγή», για να μην τα πολυλογούμε δεν έγινε για μια ελπίδα ψεύτική που περιφέρει το σαρκίο της στις Ουάσιγκτον και τις Βρυξέλλες, αναζητώντας λύκους να φυλούν τα πρόβατα. Δεν έγινε ο Νοέμβρης για να εναλλάσσονται οι μνημονιακές κυβερνήσεις, να εγκαθίσταται η δικτατορία των τραπεζών ελέω ΕΕ και ΗΠΑ, να εκποιείται η νιότη στα σύγχρονα σκλαβοπάζαρα της απλήρωτης, ελαστικής και ανασφάλιστης εργασίας. Δεν έγινε για να μας κυβερνά ο θίασος αυτών που έχουν τα λεφτά τους σε φορολογικούς παραδείσους και επαγγέλλονται για μας την εργασιακή κόλαση. Όλοι αυτοί δεν θέλουν να συνδέσουν τα σημάδια του Νοέμβρη, την αλήθεια της εξέγερσης με την σημερινή πραγματικότητα. Γιατί ξέρουν πως αρκεί μια στιγμή ΑΛΗΘΕΙΑΣ που λειτουργώντας ως θρυαλλίδα θα ματαιώσει τα σχέδιά τους. Αυτό είναι και το δικό μας χρέος. Να ενεργοποιήσουμε τη θρυαλλίδα της αλήθειας και του δρόμου του Νοέμβρη. Να φωνάξουμε όλοι μαζί, όπως στην τελευταία σκηνή της ταινίας «Μάθε παιδί μου γράμματα» φώναζε ο γιός στο πατέρα που ψευδομαρτυρεί, «ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΡΕ!!! ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ !!!»

Συγκέντρωση την Παρασκευή 17/11, στις 6:30μμ, στην Κεντρική πλατεία

ΚΟΙΝΗ ΔΡΑΣΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ

Κοινή Δράση εκπαιδευτικών Καρδίτσαςεορτασμός Πολυτεχνείουεξέγερση Πολυτεχνείου
Keywords
Τυχαία Θέματα